وصیت‌نامه شهید «پرویز چنگایی‌نژاد»؛

به همسایه‌ها محبت و نیکی کنید

شهید «پرویز چنگایی نژاد» در وصیتنامه خود نوشته است: روحانیت را فراموش نکنید و به همسایه‌ها محبت و نیکی نمائید.

کد خبر: ۵۶۷۰۴۱

چهارشنبه - ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 1403 12 February

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید «پرویز چنگایی نژاد» اول فروردین 1338 در خرم آباد متولد شد و نهم فروردین 1363 در آبادان به شهادت رسید.

این شهید والامقام در وصیتنامه خود آورده است:

بسمه تعالی

پدر و مادرم مرا ببخشید که چند جمله به عنوان وصیت یا سفارش برای شما رقم می‌زنم زیرا که خود در متن اجتماع بوده و می‌بینم که مبارزه‌ای خونین که دنباله رو مبارزات صدر اسلام یعنی یک طرف حق و یکی باطل، یکی نور و یکی ظلمت و فرشته سیرتان در مقابل دیو صفتان قرار گرفته و این نبرد همچنان استمرار و ادامه می‌یابد و این ما هستیم که باید در این امتحان، آزمون داده و راه خود را انتخاب کنیم و من براساس و مبنای این سخن گهربار بزرگ مرد عالم بشریت یعنی علی(ع) که می‌فرماید:

((کالموت فی حیاتکم مقهورین و الحیوه فی موتکم قاهرین))

یعنی مرگ در آنگونه زندگی‌است که شما مغلوب باشید و زندگی در آن مرگی است که غایب باشید.

راه خود را تشخیص و آن را نصب العین خود قرار داده و با انتخاب این خط و راه و پیمودن آن در صف پیکارگران راه حق، قدم برداشته و تا قطره‌ای خون در بدن دارم با ملحدان و بعثیان کافر و جنایتکاران شرق و غرب مبارزه بی امان خود را ادامه می‌دهم. زیرا خداوند می‌فرماید کسانی را که در صفوف متحد و فشرده در راهش پیکار می‌کند دوست دارد و بعد از شهادت برای آنها روزی قرار داده است و جزء زندگانی محسوب می‌شوند.

ولاتحسبن الذین قتلو فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون

این راه من بود و من به شتاب می‌روم.

پدرم افتخار بر تو که کارگری و زحمت کشی و چنین زندگی را تقدیم اسلام عزیز و انقلاب و امام نمودی.

مادرم از تو می‌خواهم بعد از شهادت من مانند کوه مقاوم و در مقابل روبه صفتان و دیو سیرتان و منافقین، مویه و زاری نکنی و موی پریشان ننمائی زیرا فرزند تو در راه اعتلای اسلام عزیز، افتخار و سربلندی برای کشور شهید شد و این فرصتی است بس گرانبها که نصیب هر کس نمی‌شود.

همسرم از تو می‌خواهم با بردباری و صبر و شکیبایی بر مصائب با تدبیر غلبه‌یابی و فرزندان خردسالم را با الفبای انقلاب آشناسازی و درس رشادت و سربازی در راه اسلام عزیز را به آنها بیاموزی و آنان را مسلمان و پیرو قرآن بارآوری و از همه شما می‌خواهم امام را دعا کنید و او را تنها نگذارید گوش به فرمان او بوده وحدت کلمه را حفظ کنید.

روحانیت را فراموش نکنید و به همسایه‌ها محبت و نیکی نمائید. شهدا و هدف آنها را همواره از یاد مبرید. گوش به یاوه گوئی‌های منافقان و بیگانگان ندهید سربازان اسلام را تشویق و معلولین را دلداری دهید. همواره به یاد خدا باشید و در پایان از شما می‌خواهم از جای من از همه اهل فامیل و آشنایان حلالیت بطلبید. خداحافظی می‌نمایم ضمناً از مال دنیا چیزی به کسی بدهکار یا کسی به من حقیر بدهکار نمی‌باشد.

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

انتهای پیام/