فرازی از وصیت‌نامه شهید «داروئیان»

الهی ما را بیامرز و بعد بمیران

شهید حاج رضا داروئیان در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «ای خدا عالمیان هیچ توشه‌ای به‌جز گناه ندارم ولی چشم به عطای تو دارم. الهی ما را بیامرز و بعد بمیران.»

کد خبر: ۵۶۶۹۸۰

چهارشنبه - ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 1403 05 February

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید «رضا داروئیان» بیست و چهارم آذرماه ۱۳۴۵، در شهرستان تبریز به دنیا آمد. پدرش محمد، خرازی می‌کرد و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. کارمند بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. پنجم اردیبهشت ۱۳۶۷، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای وادی رحمت زادگاهش واقع است.

متن وصیت نامه شهید حاج رضا داروئیان بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

إِنُّا لِلّه وَ أِنَّا ألَیهِ راجِعُونَ

(السَّلامُ عَلَیک یَا أبَا عَبدِالله)

همانا همه چیزمان از اوست و بازگشتمان نیز به سوی اوست و این اوست که عشق و عاشقی را آفرید و عشق حسین از همه عشق‌ها برتر و عاشقان او نیز عاشق‌تر از دیگران.‌ ای خدا عالمیان هیچ توشه‌ای به‌جز گناه ندارم، ولی چشم به عطای تو دارم. الهی ما را بیامرز و بعد بمیران.

اگر نمی‌بود عشق حسین دل‌ها همه زنگ زده و سیاه و کدر می‌شد. پس‌ ای ثارالله ما را از عاشقان حقیقی قرار بده و عشق‌مان را فزون کن و از شراب عشق‌ات سیرابمان بنما و از شهدای کربلا ما را جدا نفرما، به پیر جماران عمر طولانی تا ظهور حضرت مهدی (عج) عنایت کن.

تنها آرزویم این است که در لحظات آخر عمر خود را کشان کشان بر روی صورت به قدم‌های مبارک اباعبدلله الحسین (ع) بیاندازم و بر خاک پای مبارک حضرت بوسه زنم و آن را توتیای چشم بکنم.

پارچه سبزی در کتابخانه‌ام هست که آن را بر قبر حضرت رسول الله (ص) و بیت خداوند مالیده و در آب زمزم شسته‌ام، حتما و حتما بر روی کفنم بیاندازید و مرا در وادی رحمت در کنار قبر شهید احد مقیمی در صورت امکان دفن کنید.

از همه طلب حلالیت می‌کنم والسلام.

انتهای پیام/