شهید حیاتی: انقلابی ماندن مهمتر از انقلابی بودن است

شهید «اصغر حیاتی بهادران» 10 فروردین 1341 در روستای بهادران از توابع شهرستان مهریز به دنیا آمد. وی در بخشی از وصیت‌نامه‌اش این چنین می‌نویسد: «مادرم بر مزارم گریه مکن و استوار بمان و به دشمنان اسلام بفهمان که ما از شهید دادن باکی نداریم.» پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد وصیت نامه این شهید والامقام را برای علاقمندان منتشر می کند.

کد خبر: ۵۶۶۳۳۴

دوشنبه - ۲۰ فروردين ۱۴۰۳ / 1403 20 January

به گزارش نوید شاهد یزد؛ شهید «اصغر حیاتی بهادران» 10 فروردین 1341 در روستای بهادران از توابع شهرستان مهریز به دنیا آمد و تا پایان دوره ابتدایی تحصیل کرد. پدرش علی کشاورزی می کرد و مادرش عزت خانم نام داشت. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی با سمت تک تیرانداز و بی سیم چی راهی جبهه های حق علیه باطل شد. سرانجام 18 اردیبهشت 1361 بر اثر اصابت ترکش به قلب و پا به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:
«انا لله وانا الیه راجعون»
با درود و با سلام باشد به امام امت و امت قهرمان ایران وصیت نامه خود را شروع می کنم که من با میل و اشتیاق فراوان به جبهه های حق علیه باطل می روم تا از دین اسلام و میهن ایران دفاع کنم به این امید که اگر در این راه کشته شدم پیروز و اگر زنده ماندم پیروزم و چه سعادتی بالاتر از پیروزی.

مادرم بر مزارم گریه مکن و استوار بمان و به دشمنان اسلام بفهمان که ما از شهید دادن باکی نداریم و تو ای پدرم گریه مکن و بر شهادت من افتخار کن. و حال پیامی دارم به ملت قهرمان ایران بدانید که انقلاب کردن مهم نیست انقلابی ماندن مهم است. والسلام
سروده شهید اصغر حیاتی از جبهه های نبرد حق:
گوش کن ای مادر از پشت سنگر/ نامه می نویسم با چشمون تر
اول سلام به روی ماهت/ دوم قسم به قلب پاکت
از من نگران نباش مادر/ هوای تو قلب می زند پسر
شبها که خواب ندارم/ تو را تو خواب ببینم
از باغجه های سنگر/ گل قشنگ بچینم
بگو با اون عروس آسمونی/ حرف دلمو با مهربونی
من اینجا پشت سنگرها می جنگم/ خیلی دوش دارم مثل تفنگم
حلقه نامزدی مو در بناده/ دعا کن که برگردم چه دوباره
خاکمون شرف آبرو من/ حتماً شیرین زندگی مونه
خداحافظ مادرتا روز دیدار