پیروی از ولی امر در وصیتنامه شهید «محسن کاظمی»

شهید "محسن کاظمی" در وصیتنامه خود می نویسد: « ای مردم شهیدپرور ایران و ای همشهریان عزیز، من یک بنده کوچک‌تر از همه شما این حرف را می‌گویم، این جنگ یک نعمت الهی است. از این جنگ کوتاهی نکنید و این امام عزیز را تنها نگذارید و من از شما برادران و خواهرانم می‌خواهم که این امر لازم را عمل کنید».

کد خبر: ۵۶۶۰۰۹

سه‌شنبه - ۱۴ فروردين ۱۴۰۳ / 1403 14 January

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، بسیجی شهید «محسن کاظمی» اول اردیبهشت‌ سال 1344 در روستای زیبای سکانه از توابع شهرستان خمین در خانواده‌ای مومن و معتقد به دین مبین اسلام، دیده به جهان گشود. در سال‌های جنگ تحمیلی لباس بسیج به تن کرد و سه مرحله داوطلبانه در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل حضور یافت. در سال 1364 چند روز پس از ازدواجش؛ تغییر عضویت داد و به عنوان پاسدار وظیفه گردان پدافند هوایی در لشکر 17 علی بن ابی‌طالب(ع) مشغول به خدمت سربازی شد. بیش از یک سال از خدمت را به پایان رسانده بود که در سی‌ام فروردین‌ سال 1365 در منطقه فاو عراق با اصابت ترکش دعوت حق را لبیک گفت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش در زادگاهش سکانه - خمین به خاک سپرده شد.

متن وصیتنامه:

بسمه‌تعالی
به نام الله و به نام معبودی که رحمت واسعه‌اش تمامی عالم را در برگرفته است و با درود به دوازدهمین اختر پرفروغ آسمان ولایت و امامت و گوهر پر بهای خاندان عصمت و طهارت، مهدی موعود(عج) و با درود به خمینی کبیر پیر جماران، در هم کوبنده ستمگران جهان و با درود و سلام به خانواده شهدای صدر اسلام تا قیام حضرت مهدی(عج) وصیت‌نامه خود را شروع می‌کنم.
ای مردم شهیدپرور ایران و ای همشهریان عزیز، من یک بنده کوچک‌تر از همه شما این حرف را می‌گویم، این جنگ یک نعمت الهی است. از این جنگ کوتاهی نکنید و این امام عزیز را تنها نگذارید و من از شما برادران و خواهرانم می‌خواهم که این امر لازم را عمل کنید و من از پدر و مادر بزرگوارم سپاسگزارم که به پای من چنین زحمت‌هایی کشیده‌اند و باید افتخار کنند. از برادرانم و خواهرانم و عموها و پسرعموها و دخترعموها می‌خواهم که در شهادت من گریه نکنند و اگر خواستید گریه کنید، به یاد امام حسین(ع) گریه کنید.
من از خدای بزرگ سپاسگزارم که چنین سعادتی به من داده است. من که یک جان بیشتر ندارم و اگر صد جان هم فدای این راه بکنم، هنوز کم است. اگر من شهید شدم مرا نزد شهید رضا مریدی به خاک بسپارید و به پدر و مادر شهدا بگویید سلام شما را به فرزندانتان می‌رسانم. ای خوش به حال آن کسی که چنین سعادتی نصیبش بشود. ای دوستان! من که با شما بزرگ شدم امیدوارم هر بدی از من دیده‌اید مرا ببخشید و از شما می‌خواهم که تا جان در بدن دارید از این اسلام عزیز دفاع کنید. ای کاش می‌شد من کوچک‌ترین کاری برای رضای خدا بکنم. امیدوارم خداوند این راه را قبول کند و پیامی که به همسر خود دارم از او می‌خواهم که مرا حلال کند و زینب وار پیام‌آور خون سرخ شهدا بوده و از اینکه نتوانستم به عهد خود وفا نمایم، مرا ببخشد.
خدایا این راه را به همه مسلمین عطا فرما. خداحافظ ای مادر و پدر مهربانم.
والسلام.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی