خاطرات شفاهی والدین شهدا؛

چشمان منتظر پدر در راه بازگشت فرزند

پدر شهید «غلامحسین رضایی» در خاطراتی از فرزند شهیدش گفت: «جنگ که شروع شد هر دو پسرم جبهه رفتند. در اعزام دومشان غلامحسین مفقود الاثر شد و ما سردرگریبان بودیم از سرنوشت ایشان که ده سال بعد پیکرش پیدا شد.»

کد خبر: ۵۶۵۹۲۳

دوشنبه - ۲۷ فروردين ۱۴۰۳ / 1403 27 January

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید غلامحسین رضایی در نوروز سال 1346 در روستای خوگان از توابع شهرستان خمین در خانواده‌‏ای مذهبی‌ متولد و دوران کودکی را گذراند. در سن هفت سالگی به مدرسه رفت. تا سوم ابتدایی را گذراند و کمبود درآمد خانواده مانع ادامه تحصیلش شد. به ناچار به چوپانی روی آورد تا کمک‌خرجی برای خانواده خود باشد.

در سال 1361 به خمین رفت و تا سال 1363 در آن جا در نجاری مشغول به کار بود. در تاریخ 10 مرداد 1363 دوره آموزش رزمی‌ را در تهران گذراند و بعد از این دوره به کردستان رفت. حدود سه ماه و نیم در کردستان خدمت‏ کرد. بعد از تمام شدن مأموریت به خمین بازگشت و مدت کوتاهی در آنجا ماند. دوباره به جبهه حق علیه باطل رفت و این بار نیز در جنوب کشور به وظیفه دینی و اسلامی‌ خود به دفاع از ارزش‌‏ها پرداخت. در عملیات پیروزمندانه بدر شرکت نمود. غلامحسین در همان عملیات در منطقه جنگی شرق رودخانه دجله عراق مفقود شد و پس از سال‌ها پیکر مطهرش به وسیله گروه‌های تفحص شهدا شناسایی و در چهارم اسفند سال 1373 در زادگاهش به خاک سپرده شد.

{$sepehr_media_1030110_400_300}