آمدم تا با سلاح تو راهت را ادامه دهم

شهید رمضان بابایی در هجدهم آذرماه 1366 تقریباً 16 روز پس از شهادت پسر عمویش عازم جبهه شد و با رسیدن به جبهه ابتدا به دنبال اسلحه پسر عمویش گشت تا این که بعد از جستجوی زیاد در اسلحه خانه ها آن را پیدا کرد و می گفت: «آمدم تا با سلاح تو و در سنگر تو راه تو را ادامه دهم.»

کد خبر: ۵۶۵۸۵۱

چهارشنبه - ۰۸ فروردين ۱۴۰۳ / 1403 08 January

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید رمضان بابايي خاركوبي دوم فروردين 1346، در روستاي جعفرآباد (خارکوب) از توابع شهرستان شوش به دنيا آمد. پدرش کشاورز و زحمتکش بود. وی تحصیلات ابتدایی خود را تا چهارم ابتدایی در روستا ادامه داد. پس از طرح اصلاحات ارضی شاه، طاغوت تنها سرمایه این خانواده که مقداری زمین بود را از دست آنها گرفته و به شرکتهای خارجی واگذار کرد.

همین مسئله باعث شد که تمام روستاییان از جمله خانواده شهید به شهر شوش دانیال مهاجرت نموده و با فقر و تنگدستی منزلی گلی بنا نهادند. وی با مرحله جدیدی از زندگی روبرو شد بعد از چند سالی کلاس پنجم خود را تمام نمود ولی به علت تنگدستی به ناچار علی رغم میل خود و به خاطر کمک به خانواده ترک تحصیل نمود و به شغل کارگری روی آورد.

با شروع جنگ تحمیلی به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شوش دانیال محلق شد و چندین مرتبه به صفوف مقدم جبهه روانه شد و در عملیاتهای متعددی شرکت نمود. وی در بیست و یکم اسفند ماه 1361 در عملیات والفجر مقدماتی بر اثر ترکش خمپاره از ناحیه کمر و هر دو پا مجروح گردید و باعث شد مدتی در بیمارستان بستری گردد.

شهید رمضان بابایی در هجده ام آذرماه 1366 تقریبا" 16 روز پس از شهادت پسر عمویش عازم جبهه شد و با رسیدن به جبهه ابتدا به دنبال اسلحه پسر عمویش گشت تا این که بعد از جستجوی زیاد در اسلحه خانه ها آن را پیدا کرد و می گفت:«آمدم تا با سلاح تو و در سنگر تو راه تو را ادامه دهم.»

سرانجام وی در پانزده فروردین 1367  درست چهار ماه پس از شهادت شهید عالی والی نژاد همانند پسر عمویش با اصابت تیری به مغزش شهید شد. به گفته همرزمانش با نزدیک شدن سپاه دشمن به حوالی ریشن عراق و به خاطر این که انفجار مین باعث لو رفتن عملیات نشود شهید رمضان بابایی خود را بر روی مین انداخته و تیری به سرش اصابت می کند و بعد از چند لحظه به درجه رفیع شهادت نائل می گردد.