نگاهش دلم را لرزاند

همسر شهید «علیرضا همتیان‌فر» نقل می‌کند: «سه روز از تولد دخترمان می‌گذشت. آماده رفتن شده بود. فاطمه را بوسید و نگاهی به او کرد که دلم را لرزاند. موقع خداحافظی گفت: سپردمتون به خدا!»

کد خبر: ۵۶۵۵۶۹

دوشنبه - ۲۸ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 28 December

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید علیرضا همتیان‌فر» نوزدهمین روز دومین ماه پاییز ۱۳۳۸ در سمنان متولد شد. پدرش رمضانعلی کشاورزی می‌کرد و مادرش فاطمه هم پابه‌پای همسرش، با پخت نان چرخ زندگی را می‌چرخاند.

فقدان پدر

تا شش سالگی هم‌بازی دیگر کودکان بود و بعد از آن در دکانی مشغول به کار شد. مدرسه‌ای که شد، بعدازظهر‌ها و سه ماه تعطیلی تابستان در مغازه بستنی فروشی کار می‌کرد. سال ۱۳۵۷ وقتی دیپلم خدمات اداری و بازرگانی‌اش را گرفت، شد کارگر و نقاش ساختمان. یک سال قبل از پیروزی انقلاب و یک سال بعد از انقلاب در آموزش‌و‌پرورش و صنایع معادن سمنان، کارآموز ماشین‌نویسی بود. به سربازی که رفت پدرش مریض بود و در حین خدمت، پدرش را از دست داد. بعد از سربازی هم با همان نقاشی ساختمان، هزینه زندگی‌اش را درمی‌آورد. به گفته خودش خرج پوشاک و تحصیلش را خودش داده است تا بالاخره در تاریخ اول فروردین ۱۳۶۱ به استخدام سپاه درآمد و بعد ازدواج کرد.

علاقه به مطالعه

در جبهه مسئولیت جانشین معاون گروهان را به عهده داشت. او در لشکر بیست و هفت حضرت رسول(ص)، چهارده امام حسین(ع) و هفده علی‌ابن‌ابیطالب(ع) خدمت کرده است. در عملیات مطلع‌الفجر منطقه گیلانغرب شرکت داشت. در عملیات خیبر با ترکش خمپاره به سر و پای چپش مجروح شد. از کودکی علاقه زیادی به مطالعه داشت. روزنامه و مجله‌های زیادی را می‌خواند و اطلاعات سیاسی عمیقی داشت. در سخنرانی‌های مذهبی، مجالس، دعای کمیل و ندبه شرکت می‌کرد.

نگاهی به فرزندش کرد که دلم را لرزاند

همسر علیرضا نقل می‌کند: «سه روز از تولد دخترمان می‌گذشت. آماده رفتن شده بود. خواستم بگویم: این همون بچه است که آرزوش رو داشتی؟ همون که توی قنوت نمازت از خدا می‌خواستی، حالا می‌خوای من و او رو بذاری و بری؟ هر زنی توی موقعیت من به همسرش نیاز داره. به این که شوهرش کنارش باشه، به توجهش نیاز داره، اما تو؟ علیرضا، فاطمه را بوسید و نگاهی به او کرد که دلم را لرزاند. موقع خداحافظی گفت: سپردمتون به خدا! مدتی بعد تلگراف زد که دارد برمی‌گردد. خانه را آب و جارو کردیم. دختر یک ماهه‌ام را هم برای استقبال از پدرش آماده کردم، اما فقط خبر شهادتش آمد.»
بیست و چهار اسفندماه ۱۳۶۳ در عملیات بدر در شرق دجله، توسط یک ترکش که به سرش خورد، شهید شد. پیکرش به همراه دوازده تن از پاسدار‌های دیگر در میان فریاد‌های مرگ بر آمریکا و جنگ‌جنگ تا پیروزی مردم تشییع و به بستر خاکی‌اش سپرده شد. مزار او در گلزار شهدای امامزاده یحیی(ع) شهرستان سمنان است.

انتهای متن/