طلبه شهید «علی‌اکبر اشکره» از نوجوانی روزه‌اش را گرفت

طلبه شهید «علی‌اکبر اشکره» از نوجوانی روزه‌اش را گرفت و پیشانی‌اش آشنای مهر و سجاده بندگی خداوند متعال بود. عشق به ائمه‌اطهار (ع) و حضور در مراسم سوگواری و بزرگداشت ائمه (ع) در شخصیت او تأثیر فراوانی گذاشته بود و در حفظ و حراست بیت‌المال بسیار دقیق و کوشا بود.

کد خبر: ۵۶۵۳۴۸

چهارشنبه - ۲۳ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 23 December

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، طلبه شهید علی‌اکبر اشکره (جهانبخشی)، دوازدهمین روز از آبان ماه سال ۱۳۴۲ در روستای خوزنین از توابع شهرستان بویین‌زهرا دیده به جهان گشود. وی تنها فرزند ذکور خانواده‌ای مذهبی، باصفا و صمیمی بود که تولدش شور و نشاط را به محیط زندگی‌اش آورد.

این شهید بزرگوار در محیطی پاک و در دامان پدر و مادری مومن و متدین، روزبه‌روز در جهت رشد و تعالی گام برمی‌داشت. پس از طی دوران خاطره‌انگیز کودکی، قدم به مدرسه گذاشت و با تشویق پدر و مادر و علاقه‌مندی خویش، با موفقیت دوره ابتدایی را در روستای خوزنین گذراند.

شهید اشکره هوش و استعداد بالایی داشت، برهمین اساس با موافقت مسئولین مدرسه، دو کلاس را در یک سال به طور جهشی خواند و با رتبه بالایی این دوره را به پایان رساند و علاوه بر تحصیل، در امور کشاورزی هم به پدر کمک می‌کرد.

وی نوجوان متدین و مذهبی، با آگاهی و بصیرت راهی را در پیش گرفت که ادامه راه انبیا و ائمه(ع) بود؛ لذا با شور و شوق زاید الوصفی تحصیل علم در حوزه علمیه را انتخاب کرد تا بتواند از خرمن علم و دانش آل محمد(ص) بهره‌مند گردد؛ لذا برای تحصیل در حوزه علمیه، در مدرسه علمیه صالحیه قزوین، رحل اقامت افکند و آغاز به فراگیری مقدمات علوم حوزوی کرد.

این طلبه مخلص از نوجوانی روزه‌اش را گرفت و پیشانی‌اش آشنای مهر و سجاده بندگی خداوند متعال بود. عشق به ائمه‌اطهار(ع) و حضور در مراسم سوگواری و بزرگداشت ائمه(ع) در شخصیت او تأثیر فراوانی گذاشته بود و در حفظ و حراست بیت‌المال بسیار دقیق و کوشا بود.

شهید اشکره پس از طی دوران مقدماتی برای افزایش آگاهی و بصیرت، بهره‌مندی از اساتید بزرگ و بهره‌وری از معنویت موجود در حوزه علمیه راهی قم شد تا در جوار مرقد مطهر حضرت معصومه(س) به برداشت توشه از محافل علمی آن سامان مشغول شود که به مدت ۳ سال در مدرسه امام صادق(ع) قم به تحصیل علوم اسلامی و حوزوی همت گمارد.

وی با رسیدن به سن پانزده سالگی، با شور و شوق فراوانی، خود را آماده حضور در مناطق جنگی کرد تا رهسپار دیار خون و شهادت شود لذا برای فراگیری فنون مقدماتی نظامی و رهسپار شدن به جبهه‌ها در پادگان آموزشی مشغول آموزش بود که در سی‌ام بهمن ماه سال ۵۹ در حین تمرین نظامی در پادگان جان به جان‌آفرین تسلیم و زودتر از آن‌چه که خودش می‌خواست ردای زیبای شهادت را به تن کرد تا ملائکه صحنه زیبای شهادت و جان دادن این عاشق دل‌باخته در برابر معشوق و محبوب را به نظاره بنشینند.

پیکر پاک این دلاور شهید را پس از مراسم ویژه و تشییع روی دستان امت حزب‌الله در روستای خوزنین به خاک سپردند تا آن‌جا که قدم‌گاهش بود این‌که آرامگاهش شود.