طلبه شهید «علی‌اکبر بهتویی» به علاقه خود، راهی حوزه علمیه شد

طلبه شهید «علی‌اکبر بهتویی» با توجه به عشق و اشتیاقی که به علم و مطالعه در علوم اسلامی و قرآنی داشت و به جهت دل‌باختگی شدیدش به روحانیت و فعالیت‌های مذهبی به توصیه یکی از روحانیون منطقه و به اصرار و علاقه خود راهی حوزه علمیه شد.

کد خبر: ۵۶۵۱۷۹

دوشنبه - ۲۱ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 21 December

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، طلبه شهید «علی‌اکبر بهتویی»، در سال ۱۳۴۶ در روستای شریف‌آباد قزوین، قدم به جهان هستی گذاشت. قبل از تولد او، پدرش در خواب می‌بیند که خداوند به لطف خودش فرزندی به او می‌دهد که مثل ستاره‌ای درخشان است، ولی زود ناپدید می‌شود و پدر چشم‌انتظار می‌ماند. این اختر نورانی ششمین فرزند این خانواده متدین و عاشق ولایت علوی بود که در محیطی باصفا و در دامان والدینی مؤمن و مهربان پا گذاشت و با رسیدن به سن مدرسه، تحصیلات ابتدایی را در شریف‌آباد به پایان رساند و وارد دوره راهنمایی شد و سال اول و دوم را به پایان رساند و با توجه به عشق و اشتیاقی که به علم و مطالعه در علوم اسلامی و قرآنی داشت و به جهت دل‌باختگی شدیدش به روحانیت و فعالیت‌های مذهبی به توصیه یکی از روحانیون منطقه و به اصرار و علاقه خود راهی حوزه علمیه شد و تصمیم گرفت به کسوت مقدس روحانیت درآید؛ لذا تحصیلات مقدماتی را در مسجد صالح قزوین آغاز کرد.

وی که با اوج‌گیری انقلاب روحی تازه در کالبدش دمیده شد تا آخرین نفس‌ها برای رساندن پیام انقلاب و سخنان امام به توده‌های مردم تلاش می‌کرد. بعد از انقلاب هم از هیچ کوششی دریغ نکرده و برای پایندگی انقلاب همیشه پای در رکاب داشت و علی‌رغم سن کم از هیچ تلاشی فروگذار نبود.

با آغاز حمله نیرو‌های بعثی به میهن، سنگر نوین برای رشد و تکامل معنوی خود یافت و پای در آزمونی دشوار نهاد، آزمونی که قبولی و ردی نداشت و در هر صورت موفقیت‌آمیز بود چه بکشد و چه کشته شود. در هر دو صورت پیروز است. با این حساب با آغاز غائله کردستان، راهی این دیار شد و از چهاردهم اردیبهشت سال ۶۱ به مدت ۱۰۵ روز در این منطقه به انجام وظیفه مشغول بود.

بعد از این مدت برای استراحت و دیدار با خانواده به زادگاهش برگشت و پس از نزدیک هفت ماه نبرد در کردستان این بار و در آخرین مرحله در شانزدهم آذر ماه سال ۱۳۶۲ راهی جزیره مجنون شد و در عملیات خیبر شرکت کرد و در لشکر ۱۷ علی‌بن‌ابیطالب (ع) و گروهان امام رضا (ع) در کنار شهدایی، چون سردار شهید رضا حسن‌پور و روحانیان شهیدی، چون روحی زهرایی، محمدحسن ماخانی و حسن تاتلاری به رشادت و مقاومت مشغول شد تا همگی در این عملیات و در یک روز به شهادت رسیدند.