خاطره‌‌ای از شهید «ابراهیم بشکردی‌زاده»

بزرگ محله بود

دوست و همسایه شهید تعریف می‌کند: «همه‌ی اهل محل او را دوست داشتند و به او به چشم یک برادر نگاه می‌کردند و مثل یک پدر احترام می‌گذاشتند و اگر مشکلی برایمان پیش می‌آمد با او که بزرگ محله بود در میان می‌گذاشتیم.»

کد خبر: ۵۶۴۶۷۲

يکشنبه - ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 13 December

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «ابراهیم بشکردی‌زاده» دوازدهم آذرماه 1313، در شهرستان بندرلنگه چشم به جهان گشود. پدرش چراغ، فروشنده دوره‌گرد بود و مادرش فاطمه نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. كارمند اداره برق بود. سال 1332 ازدواج كرد و صاحب پنج پسر و دو دختر شد. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. سيزدهم اسفند ماه 1365، در شلمچه به شهادت رسيد. پيكر او مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال 1374 پس از تفحص، وی را در گلزار شهدای حضرت زينب زادگاهش به خاک سپردند.

شهید بشکردی‌زاده برای ما مثل یک پدر و برادر بود

در شهرستان بندرلنگه از هر کی بپرسید که شهید بشکردی‌زاده کیست، در آن لحظه غم و اندوه حاصل از یادِ شهید، همه را ناراحت می‌کند. به سختی سخن می‌گویند و از این بزرگمرد صحبت می‌کنند. تمام اهل محل و حتی محلات دیگر بندرلنگه، شناخت کافی از شهید بزرگوار داشتند، چه برسد به من که هم بچه محل و هم دوست شهید بودم.

از آن زمان تا الان 10 سال از سن بنده می‌گذرد ولی خوب به یاد دارم که او شغلش برق‌کشی بود و در اداره برق بندرلنگه به عنوان سیم‌بان مشغول به کار بود. اگر شخصی در محله، مشکل برق داشت، پیش او می‌رفت و شهید اگر کاری داشت آن را رها کرده و کار همسایه را راه می‌انداخت. در بین همسایه‌ها، شهید اخلاق بسیار خوبی داشت و با خانواده‌اش بسیار خوب و مهربان بود.

تا حالا کسی نیامده بود که از او گله و شکایتی داشته باشد و او هم سعی می‌کرد همه را از خود راضی و خوشنود نگه دارد.

شهید در تمام مراسمات که به مناسبت‌های مختلف در شهر بندرلنگه برگزار می‌شد حضور فعالی داشت و همیشه جزء افرادی بود که در صف اول قرار دارند حتی در زمان نماز خواندن. همیشه نمازش را سر وقت می‌خواند و در زمان فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، چند روز زودتر خود را آماده می‌کرد و به استقبال ماه مبارک رمضان می‌رفت و حتی فرزندش را به همین کار تشویق می‌کرد.

همه‌ی اهل محل او را دوست داشتند و به او به چشم یک برادر نگاه می‌کردند و مثل یک پدر احترام می‌گذاشتند و اگر مشکلی برایمان پیش می‌آمد با او که بزرگ محله بود در میان می‌گذاشتیم.

من و شهید با هم در بسیج بودیم که یک روز شهید تصمیم گرفت از طریق بسیج به جبهه‌ اعزام شود. شهید به خاطر وطنش جنگید و به آرزویش که شهادت بود رسید.

(به نقل از دوست و همسایه شهید)

انتهای متن/