خاطراتی از دفتر خاطرات شهيد «اسداله کردی»؛

کارم شاد کردن دل محصل‌ها بود

شهید «اسداله کردی» در خاطرات خود آورده است: تنها كارم شاد كردن دل بچه های محصل بود. به وسيله خريدن چند دفتر و قلم از حقوق ناچيزم كه حتي گاهي به قيمت بی پول ماندن خودم در آن دوره افتاده و غريب تمام می شد.

کد خبر: ۵۶۴۵۴۳

چهارشنبه - ۰۹ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 09 December

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید اسدالله كردي نهم مرداد 1334، در شهرستان الشتر به دنيا آمد. تا پايان دوره متوسطه درس خواند و ديپلم گرفت. معلم بود. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. سيزدهم دي 1359، در سوسنگرد بر اثر اصابت تركش خمپاره به شهادت رسيد. مزار او در شهرستان خرم آباد واقع است

این شهید گرانقدر در دفترچه خاطرات خود نوشته است:

در زمان سپاه دانش معلم بودم، تمام دردم ديدن درد روستانشينان ابهر زنجان بود. آنان زياد كار ميكردند و هميشه بي چيز و لاغر و نحیف بودند و من نيز كه تازه ديپلم گرفته و يک سپاهی فقير چه از دستش بر می آمد.

تنها كارم شاد كردن دل بچه هاي محصل بود. به وسيله خريدن چند دفتر و قلم از حقوق ناچيزم كه حتي گاهي به قيمت بي پول ماندن خودم در آن دوره افتاده و غريب تمام مي شد.

حال كه بچه هاي منتظر خدمت 56 را فرا خوانده اند من نيز چون تمام برادرانم در اين انقلاب بزرگ سهمي دارم و به منطقه سوسنگرد ميروم.

جاي ديگری از دفتر خاطرات نوشته است:

خيلي خوشحالم زيرا كه پس از دو ماه به مرخصی ميروم و مادر عزيزم را ديده و باز در سوسنگرد می باشم و هر لحظه آماده گرفتن انتقام. اين جا زندگي بوي ديگري دارد. در اين جا همه و همه مسائل را طور ديگري مي بيني. هدف خدا، راه خدا، زندگي براي خدا بودن براي خدا و كشته شدن در راه خدا. اين است نهايت سعادت. اي كاش مي توانستم دردهاي دلم را نسبت به آن ددمنشان كه با اين مردم مظلوم سوسنگرد چنين كردند خالي كنم.

انتهای پیام/