پیام شهید خرمنی

شهادت، حد نهایی تکامل انسان است

شهید حسین علی خرمنی در وصیت نامه اش نوشته است: انسان تنها در مقابل مرگ تسليم است و هيچ كارى از او بر نمى‌آيد، پس چه بهتر كه اين مرگ در راه عشق، در راه آن كسى باشد كه انسان او را مى‌پرستد و به صورت شهادت انسان ملقب بشود كه بزرگترين نام ها شهادت است چون كه شهادت حد نهائى تكامل انسان است.

کد خبر: ۵۶۴۵۰۹

سه‌شنبه - ۰۸ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 08 December

به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی، شهید حسین علی خرمنی پانزدهم تیرماه 1344، در روستای قلعه خان از توابع شهرستان مانه و سملقان به دنیا آمد. پدرش براتعلی و مادرش حیات نام داشت. تا چهارم متوسطه درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. هشتم اسفندماه 1362، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکرش مدتها در منطقه برجا ماند و پس از تفحص، در زادگاهش به خاک سپرده شد.

به مناسبت نزدیک شدن سالروز شهادت شهید «حسین علی خرمنی» وصیتنامه ایشان را با هم میخوانیم:

با درود فراوان به رهبر كبير انقلاب اسلامى و درود بر امت شهيد پرور ايران. اينجانب حسين على خرمنى كه هم اكنون در نبرد با كفار بعثيون مى‌باشم متن وصيت نامه‌ام را به شرح زير مى‌نويسم.

بالاخره انسان بايد در راهى سير كند كه سعادتش در آن خط باشد و به الله سوگند، من سعادت خويش را نمى‌يابم مگر در پيوند خط خونين اباعبدالله الحسين (ع) كه راه تمامى شهداى انقلاب اسلامى است.

آنچه گذشت هيچ است و آنچه خواهد آمد و چه مى‌دانيم كه چه خواهد آمد، با خود زمزمه كنيد كه چه خواهيم شد و تا كى حيات خواهيم داشت و عاقبت چه مرضى و حادثه‌اى به سراغم خواهد آمد و بالاخره چه روزى و با چه كيفيتى اين قفس تن خواهد شكست و مرغ محبوس روح پرواز خواهد كرد، قطعا مورد شک نيست و بالاخره شدنى است كه آيا به كجا و چگونه خواهم رفت.

و اما شما اى پدر و مادرم، بدانيد و مطمئن باشيد من امروز در راه جاودانه‌ام گام نهادم كه انتهاى آن حكومت مستضعفين است. بارها پيش خودم زمزمه نمودم كه شما براى من زحمت بسيار كشيديد و من هم در آخر نتوانستم زحمات شما را جبران نمايم و در حق شما خيلى كوتاهى نمودم و دين خود را نسبت به شما به طور صحيح ادا نكردم ولى مى‌دانم كه به مكانى خواهم رفت كه تا نفوس تكميل و روانها تطهير نباشد كسى نمى‌تواند به اين منزلگاه دسترسى پيدا كند.

و تو اى مادرم، بدان بعد از شهادتم افتخار نما كه فرزندى در راه اسلام و خدا هديه كرده‌اى و من اميدوارم كه شما راه امام عزيزمان را كه همان راه انبيا براى رسيدن به لقاء الله است فراموش نكنيد.

و اما شما اى برادرانم، اى كاش احساس مى‌كرديد در چه موقعيتى به سر مى‌بريد به خدا مسئول ايد، موظف ايد كه در چنين زمانى قرار گرفته‌ايد مبادا در دنيا دل به هواهاى نفسانى بسته و پيوستگى خود را به اين انقلاب و اسلام جدا و دور سازيد و شما اى برادرانم، تقوا را فراموش نكنيد اگر با تقوا باشيد در اين برهه از زندگى پيروزيد و قطعا هم از روى اراده بر هواى نفس خود مسلط ايد،  سعى كنيد هر عملى كه انجام مى‌دهيد فقط خالص براى خدا باشد، كار براى خدا ارزش بسيار دارد.

و در خاتمه برايم از تمام اقوام و دوستان حلاليت بطلبيد

خداوندا، امام عزيزمان را در پناه آقا امام زمان محفوظ نگهدار

خدايا، رزمندگان اسلام را در جبهه‌هاى حق عليه باطل پيروز و هر چه زودتر آنها را به كربلاى حسين برسان

به اميد زيارت كربلاى حسين

خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار

والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته