خاطرات شفاهی همسران شهدا:

سرِ صدام رو میارم براتون باهاش توپ بازی کنید

همسر شهید «ذبیح اله عالی» از آخرین بار اعزام به جبهه‌ی همسرش می‌گوید: ساکش را برداشت، همه بچه‌ها را بوسید، دخترم سوفیا بیدار بود، تا دمِ در آمد و گفت: بابا برام عروسک می‌خری؟ برای تو گوشواره می‌خرم. سرِ صدام رو میارم باهاش توپ بازی کنید.

کد خبر: ۵۶۴۴۲۱

شنبه - ۰۵ اسفند ۱۴۰۲ / 1402 05 December

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «ذبیح الله عالی» بیست و هشتم آذرماه ۱۳۳۲، در روستای کردکلا از توابع شهرستان جویبار به دنیا آمد. پدرش ذبیح الله و مادرش سیده توران نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. سال ۱۳۵۵ ازدواج کرد و صاحب سه پسر و دو دختر شد.

به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. پنجم اسفندماه سال ۱۳۶۲، با سمت فرمانده گردان در دهلران توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکر او مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

این کلیپ توسط معاونت فرهنگی اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مازندران تهیه و تولید شده است. نوید شاهد شما را به دیدن این کلیپ دعوت می‌کند.

{$sepehr_media_1021015_400_300}

انتهای پیام/