‌شهید «محمدهادی بازیار» در کمک به محرومان پیشتاز بود

شهید «محمدهادی بازیار» در جمع‌آوری کمک‌های مردمی در مساجد جهت کمک به محرومان پیشتاز بود.

کد خبر: ۵۶۴۱۶۷

دوشنبه - ۳۰ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 30 November

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «محمدهادی بازیار»، یکم اسفند ماه سال ۱۳۳۳، در شهر تاکستان به دنیا آمد، پدرش حسین (فوت۱۳۶۵) و مادرش رقیه نام داشت، تا پایان دوره کاردانی در رشته برق درس خواند، معلم بود، ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد.

وی مدتی در اوایل پیروزی انقلاب با کمیته انقلاب اسلامی به‌عنوان پاسدار به مدت تقریباً ۳ ماه همکاری داشته و از بدو تشکیل نماز جمعه در تاکستان نیز با ستاد نمازجمعه همکاری داشته است.

شهید بازیار قبل از پیروزی انقلاب در راهپیمایی و مساجد حضور پررنگی داشت و در جلسه‌های مذهبی و انقلابی که به منظور آشنایی مردم و به‌خصوص جوانان با اصول انقلاب و حرکت امام خمینی (ره) تشکیل می‌شد، شرکت می‌کرد.

متانت، بردباری و تبسم بر لب داشتن از مهم‌ترین خصوصیات اخلاقی این شهید بزرگوار بود. وی در برخورد با دیگران بسیار خوشرو و نسبت به مسائل دینی و انقلابی حساس بود و هر کجا که لازم می‌دید حرکتی برای پیشبرد مسائل مذهبی برمی‌داشت.

شهید بازیار با وجود اینکه یکی از اعضای بسیار فعال انجمن اسلامی جوانان تاکستان بود حساسیت و تعصب در گروه‌گرایی نداشت. ایشان جزء محدود افرادی بود که عملاً به اتحاد و وحدت همه نیرو‌های مذهبی می‌اندیشید و همیشه سعی داشت که بین گروه‌های مذهبی موجود در شهر نوعی وحدت، تفاهم و دوستی ایجاد کند و از تفرقه و تنش به‌شدت بیزار بود.

وی از نظر مسایل عبادی طوری بود که می‌توان گفت در بین ۵ نفر از جوانان مذهبی و مؤمن شهر از موقعیت و رتبه ممتازی برخوردار بود. ایشان همیشه در نمازجمعه و نمازجماعت شرکت می‌کرد و در این مورد پیشتاز بود.

این شهید بزرگوار مکبر بود، اغلب اوقات دعای پایانی نماز را ایشان در نماز جماعت قرائت می‌کرد و علاوه بر آن در شرکت و تشکیل جلسه‌های دعای کمیل و ندبه نقش فعال و پیشتازی داشت و در بعضی اوقات هم در نبود شخص روحانی جمعی از دوستان در نمازجماعت به ایشان اقتدا می‌کردند.

‌وی در جمع‌آوری کمک‌های مردمی در مساجد جهت کمک به محرومان پیشتاز بود و مردم و به خصوص جوانان مذهبی و اعضای انجمن اسلامی اعتماد و اطمینان قلبی خاصی نسبت به ایشان داشتند.

ایشان در آموزش نظامی به منظور یادگیری در ابتدای جنگ که جلسه‌هایی به‌همین منظور در مسجد صباغان برگزار می‌شد، شرکت می‌کرد و همچنین با نیرو‌های بسیج بعد تشکیل این ارگان همکاری داشت.

وی از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، چهارم اسفند ماه سال ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به گردن، سینه و ران شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای تاکستان واقع است.