علاقه به تبلیغ اسلام، شهید «حسینی‌سیاهپوش» را به حوزه علمیه کشاند

علاقه فراوان طلبه شهید «سید مهدی حسینی‌سیاهپوش»، به هدایت شدن و هدایت کردن به سوی خداوند، شوق برای علم‌اندوزی، تحصیل علوم اسلامی و حوزوی، تبلیغ اسلام ناب محمدی(ص) و مذهب برحق جعفری، وی را به سوی حوزه علمیه کشاند.

کد خبر: ۵۶۴۰۵۹

يکشنبه - ۲۹ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 29 November

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، طلبه شهید «سید مهدی حسینی‌سیاهپوش»، به سال ۱۳۴۶ در روستای سیاهپوش از توابع طارم سفلی و در میان لحظات اشتیاق و انتظار، پا به عرصه وجود نهاد. وی را به شکرانه عنایت خداوند بخشنده و به احترام و کرامت صاحب عصر (عج)، مهدی نامیدند. سیدمهدی دوران کودکی را در کنار خانواده متدین و باتقوا سپری کرد و سپس به سنگر علم و آگاهی روی آورد و تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش طی کرد.

علاقه فراوان وی به هدایت شدن و هدایت کردن به سوی خداوند تبارک و تعالی و شور و شوق برای علم‌اندوزی و تحصیل علوم اسلامی و حوزوی و تبلیغ اسلام ناب محمدی (ص) و مذهب برحق جعفری، وی را به سوی حوزه علمیه کشاند.

وی، چون بسیاری از طالبان علم، خانه و خانواده را رها کرد و از روستا هجرت کرده به شهر آمد و در مدرسه صالحیه قزوین، رحل اقامت گزید و در آنجا مشغول یادگیری و آموختن دوره مقدمات حوزه شد و حدود یک‌ونیم سال در این مکان مقدس تحصیل کرد و در همین زمان اندک، اخلاق نیک و رفتار خوشش زبانزد دوستانش بود.

این سلاله زهرای اطهر(س) که پس از پیروزی انقلاب اسلامی تمام آرزویش را در شکوفایی و بالندگی انقلاب مجسم می‌یافت. لحظه‌ای آرام و قرار نداشت و از کودکی علاقه فراوانی به خاندان عصمت و طهارت داشت و در مقام عرض ارادت به پیشگاه آن بزرگواران، سر از پا نمی‌شناخت و به انجام فرایض دینی، حتی مستحبات دقت و توجه خاصی داشت.

شهید حسینی با هدف خدمت به اسلام و مسلمین و شرکت در امر مقدس و الهی جهاد و مقاومت راهی جبهه‌ها شد و ۱۸ سال داشت که راهی مناطق جنوبی شد و به مدت ۴ ماه به‌عنوان بی‌سیم‌چی تیپ سیدالشهداء(ع)، اندیمشک در شهر اهواز به انجام وظیفه پرداخت و بعد از مدتی جهاد و مقاومت، به تهران برگشت. ایشان حدود یک سال و نیم عضو بسیج سپاه تهران بود و اولین بار از همان مکان به جبهه‌ها اعزام شده بود.

وی که دل سودایی‌اش در گرو عهدی بود که با قهرمان کربلا بسته بود، در پیروی از او و پیوستن به خطشکنان جهاد مقدس و رسیدن به آرزوی دیرینه‌اش، رخت جهاد بر تن کرده و برای شرکت در عملیات پیروزمندانه والفجر ۸ در شانزدهم آذر ماه سال ۱۳۶۴ راهی مناطق عملیاتی شد.

این مسافر خونین‌بال جاده عشق، سرانجام به مقصدش رسید و در بیست و چهارم بهمن ماه سال ۱۳۶۴ در درگیری مستقیم با دشمن بعثی، در دل زمستان سرد، جانش را در گلستان وصال به پرواز درآورد و به سوی خدا پرکشید. وی که عاشق امام و انقلاب بود به فرمان او و برای پابرجایی انقلاب، جان، مال، درس، مدرسه، خانواده و کاشانه‌اش را رها کرده و به مدرسه عشق و ایثار پناه برده بود.