خدایا قدرتی به ملت عطا کن که ریشه نفاق را برکند

شهید "فتح‌الله ابراهیمی" در وصیتنامه اش می نویسد: «خدايا چنان قدرتى به ملت حزب‌الله عطاكن تا در شهرها و روستاها بتوانند جلوى منافقان داخلى را بگيرند و چنان ضربه‌اى به آن‌ها بزنند كه ديگر در لانه‌هاى جاسوسى جرأت حرف زدن پشت‌ سر رزمندگان و شهيدان عزيز را پيدا نكنند و شايعه‌پراكنى نكنند.»

کد خبر: ۵۶۳۳۹۸

چهارشنبه - ۱۸ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 18 November

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید فتح‌الله ابراهیمی در اولین روز مرداد ماه سال 1346، در روستای ورآباد از توابع شهرستان خمین به دنیا آمد. دوران جوانی و نوجوانی‌اش را در کنار خانواده و با کار کشاورزی و تحصیل ادامه داد. چهار ماه پایان خدمتش را به خمین منتقل شد و بعد از چند روز که خبر شهادت دوستانش را به او دادند با اصرار زیاد دوباره به جبهه برگشت که بعد از چند ماه که در جبهه بود، در منطقه عملیاتی شلمچه در عملیات کربلای 5، بر اثر اصابت ترکش به سر و پهلو به شهادت رسید و آسمانی شد. پیکر مطهر شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:
بسم الله الرحمن الرحيم
آنان‌كه در راه خدا جهاد كردند، رستگارانند.
به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان. شهيدانى كه از جان و مال و خانه و زندگى خود گذشتند و به جبهه آمدند و در راه خدا به شهادت رسيدند و به آرزوى ابدى خود كه شهادت بود رسيدند.
اى امت حزب‌الله هيچ‌گاه نگذاريد جبهه‌ها خالى بماند و هيچ‌گاه امام را تنها نگذاريد و راه شهيدان را ادامه بدهيد و نگذاريد اسلحه شهيد روى زمين بماند.
و قدر هم‌ ديگر را بدانيد و مواظب چشم خود باشيد كه جايى بيهوده نگاه نكند، مواظب زبانتان باشيد كه هيچ‌گاه به رفيقتان و دوستتان تهمت نزنيد و يا غيبت نكنيد و دوباره مى‌گويم هيچ‌گاه سنگرهاى جبهه را خالى نگذاريد و بجنگيد و با پيروزى چشم دشمنان را كور كنيد.
خدايا چنان قدرتى به ملت حزب‌الله عطاكن تا در شهرها و روستاها بتوانند جلوى منافقان داخلى را بگيرند و چنان ضربه‌اى به آن‌ها بزنند كه ديگر در لانه‌هاى جاسوسى جرأت حرف زدن پشت‌ سر رزمندگان و شهيدان عزيز را پيدا نكنند و شايعه‌پراكنى نكنند.
چند كلمه‌اى خدمت پدر و مادر و برادرانم و خواهرانم:
از شما مى‌خواهم كه براى من هيچ‌ گريه و زارى نكنند و اگر خواستيد بى‌تابى كنيد، براى على‌اكبر امام حسين(ع) گريه كنيد و اگر من شهيد شدم، نگذاريد اسلحه من روى زمين بيفتد و هميشه به ياد خدا باشيد و هيچ‌گاه خدا را فراموش نكنيد و بدانيد كه شهيدان با خون پر افتخار خود درخت اسلام را آبيارى كردند و شكر خدا را به‌جا آوريد كه چنين افتخارى نصيب آن‌ها شده است و چه افتخارى بزرگتر از اين‌كه من به آرزوى ديرينه خود رسيدم و از خداوند بزرگ سپاسگزارم و او را شكر مي‌كنم. بدانيد كه جاى من خيلى خوب است، شما صبر داشته باشيد.
از همه كسانى كه من را مى‌شناسند؛ به‌ ویژه نزديكان خواهش مي‌كنم اگر ناراحتى از بنده دارند - كه مي‌دانم حتما دارند - مرا ببخشند و حلالم كنند. من از هيچ‌كس ناراحتى ندارم. خداوندا، ما را از مخلصين درگاهت قرار بده و ما را يك لحظه به خودمان وامگذار!

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی