فرازی از وصیت‌نامه شهید «سیدناصر سیاه‌پوش»؛

بعد از شهادتم جاى خالی‌ام را پُر کنید

همزمان با سالروز ولادت شهید «سیدناصر سیاه‌پوش» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «بزرگترین خواسته‌ام این است که هرگاه خونم بر زمین ریخت و قلبم از تپیدن باز ایستاد، شما باید امام را بیشتر دوست بدارید و جاى خالی‌ام را پُر کنید ...»

کد خبر: ۵۶۳۳۵۰

چهارشنبه - ۱۸ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 18 November

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «سیدناصر سیاه‌پوش»، هیجدهم بهمن ماه سال ۱۳۳۷، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش سید محمد و مادرش فاطمه‌بیگم نام داشت و دانشجوی دوره کارشناسی در رشته ریاضی و پاسدار بود. این شهید بزرگوار دهم اردیبهشت سال ۱۳۶۱، با سمت فرمانده گردان در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید سیدناصر سیاه‌پوش:

خدا براى ما خمینى، این مرد خدا را فرستاد تا دیگر بهانه‏‌اى نباشد و حال این نداى «هل من ناصرٍ ینصرنى؟» حسین (ع) زمان است که فریاد مى‌کشد و بر همه یزیدیان زمان شوریده است؛ اوست که با رهبریش ما را به سوى سعادت راهنمایی مى‌‏نماید و اوست که دوباره خاطره کربلا را زنده کرده است و حال این من و تو هستیم که انتخاب گریم؛ یا باید حسینى بود و براى حاکمیت حق به شهادت رسید و یا چونان حضرت زینب (س) و حضرت سجاد (ع) پیام رسان کربلا و خون شهدا بود، در غیر این صورت یزیدى خواهیم بود و در راه شیاطین گام برداشتن، مسیری جهنمى است.

آرى! دیگر حق و باطل مشخص است و سردمداران اسلام و کفر آشکار شده اند؛ لذا باید یک طرف ایستاد و براى نابودى طرف دیگر تلاش کرد و این تو هستى که انتخاب می‌کنی؛ یا حق و یا باطل! دیگر سکوت جایز نیست و بى‏ تفاوتى خیانتى بس بزرگ خواهد بود؛ پس به پا خیز و بر همه مظاهر شرک و کفر همچون رهبرت خمینى، بخروش و در برابر ستمگران تاریخ بگو: «نه»!

اى برادر و خواهرم! من که عازم جبهه نبرد حق علیه باطل هستم، از خدا مى‏خواهم یاری‌ام نماید تا لیاقتش را هر چه بیشتر کسب نمایم و اگر سعادتى بود و شهادت نصیبم گردید، این را بدانید که تنها از یک چیز ناراحتم. البته با شهادت، انسان به خدا مى‌رسد.

اما خواهر و برادرم! هرگاه خون یک مقلد روح الله و فرزندان حزب الله بر زمین مى‏‌ریزد، یکى از قلب‌هایى که به خمینى عشق مى‏ ورزد، از تپیدن باز مى‌ایستد و یکى از یاران امام کم مى‏شود و من نیز از این ناراحتم؛ بنابراین بزرگترین خواسته‌ام از شما این است که هرگاه خونم بر زمین ریخت و قلبم از تپیدن باز ایستاد، شما باید امام را بیشتر دوست بدارید و جاى خالی‌ام را پُر کنید، تا من مرگ را با خاطرى آسوده در آغوش بگیرم و به استقبال او بشتابم.