برگی از خاطرات زندان سیاسی قبل از انقلاب؛

افراط در شکنجه دکتر رستگار!

«سلول من در کنار سلول آقای رستگار بود. ساواکی‌ها او را سرقرار دستگیر کرده بودند، به شدت شکنجه‌اش می‌کردند و شب‌ها نمی‌گذاشتند بخوابد ...» ادامه این خاطره را از زندانی سیاسی قبل انقلاب «سید مرتضی نبوی» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۶۳۱۹۴

دوشنبه - ۱۶ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 16 November

به گزارش  نوید شاهد استان قزوین، سید «مرتضی نبوی»، فرزند سید احمد که ششم آذر ماه سال ۱۳۲۶ در محله مسجد محمدیه قزوین، به دنیا آمده بود و با اعتقاداتی که داشت از هر راهی تلاش می‌کرد تا انقلابیون به فعالیت‌های سیاسی خود علیه رژیم شاه ادامه بدهند و حتی در این مسیر متحمل شکنجه‌های وحشتناکی نیز شده بود. ماموران ساواک در اواخر مهر ۱۳۵۲ دستگیر کرده و به زندان کمیته مشترک انتقال دادند.
مرتضی نبوی پس از تحمل ۶ ماه شکنجه در کمیته مشترک به زندان قصر فرستاده شد، به مدت دو سال زندانی بوده و پس از تحمل دوره محکومیت به زندان اوین انتقال یافت و پس از چند ماه آزاد شد.

افراط در شکنجه دکتر رستگار!

سید مرتضی نبوی از زندانیان سیاسی قبل از انقلاب اسلامی روایت می‌کند: از دوران زندان کمیته خاطرات زیادی در ذهنم مانده است. آنجا آقایی بود به نام دکتر رستگار که شیرازی بود. ظاهراً هم در گروه مجاهدین جزو رده‌های بالا بود. سلول او مجاور سلول من بود آن ایام افراد را در یک سلول مخصوص بازجویی می‌کردند، جایی که حدود یک متر و نیم در دو متر یا دو نیم متر بود.

در همان سلول مدت‌ها مرا به صورت انفرادی نگه داشته بودند، حدود بیست سی روز اول ورودم به زندان. سلول من در کنار سلول آقای رستگار بود. ساواکی‌ها او را سرقرار دستگیر کرده بودند، به شدت شکنجه‌اش می‌کردند و شب‌ها نمی‌گذاشتند بخوابد. حتی او را داخل سلول به تخته بسته بودند. با وجود این آقای رستگار با خواندن آیات قرآن آن هم با صوتی خوش و ادای نماز با خضوع و خشوع فراوان همیشه به خودش روحیه می‌داد.

منبع: کتاب خاطرات سید مرتضی نبوی