برای من گریه و زاری نکنید

شهید«قادر هاشمزهی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: از مادر مهربان خود خواهش می کنم هیچ گریه و زاری برایم نکند و اگر برادر عزیزم حسن جان آزاد شد، آن را دلداری بدهید.

کد خبر: ۵۶۳۱۲۸

يکشنبه - ۱۵ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 15 November

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید«قادر هاشمزهی»، سوم مهر ماه 1346، در روستای نوک آباد از توابع شهرستان خاش به دنیا آمد. پدرش علم(فوت 1348) کشاورز بود و مادرش لال پری نام داشت. دانشجوی سال دوم دوره کاردانی در رشته تربیت معلم بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. هفتم بهمن ماه 1365، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

بسم الله الرحمن الرحيم

با سلام و درود بر یگانه منجی عالم بشریت و نایب بر حقش امام خمینی و با سلام و درود فراوان به رزمندگان اسلام در جبهه های حق علیه باطل و با سلام و درود فراوان با شهیدانی که نهال انقلاب اسلامی ایران را آبیاری کردند.

وصیت من به مادر مهربانم این است که اگر شهید شدم حقی که بر عهده من دارد معاف کند و خداوند را شکر کند که خداوند من را همچنین فرزندی عطا فرموده که در راه اسلام و انقلاب اسلامی ایران شهید شد و همچنین از دایی هایم علی، حمید و دادشاه این وصیت را دارم که حقشان را معاف کنند و عمویم حاجی اعظم هم چنین و اگر شهید شدم من را در روستایم نوک آباد قبر کنید و از مادر مهربان خود خواهش می کنم هیچ گریه و زاری برایم نکند و اگر برادر عزیزم حسن جان آزاد شد، آن را دلداری بدهید. دیگر وصیتی ندارم جز دعای خیر شما.