خاطرات/ پتوی جلوی در

«از منافذ ساختمان سوز سرما می آمد. محمود چهارچوب در اصلی که درب نداشت را با چند پتوی خاکی و دریل و پیچ محکم کرد و نفرات برای وارد شدن پتو را کنار می زدند و وارد می شدند. هوای داخل کلی بهتر شد...»در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان همرزمانش در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۶۳۱۰۷

يکشنبه - ۱۵ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 15 November

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید مدافع حرم محمود مراد اسکندری در سوم فروردین ۱۳۶۶ دیده به جهان گشود و فوق دیپلم مکانیک خودرو داشت. پدرش به خاطر علاقه فراوانی که به برادر شهیدش داشت نام او را محمود هم نام برادر شهیدش گذاشت.

در رشته مکانیک خودرو از دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز فارغ التحصیل شد. در سن ۲۸ سالگی برای دفاع از حرم حضرت زینب(س) و مبارزه با تکفیری‌ها به سوریه رفت.

شهید محمود مراد اسکندری در دوازدهم بهمن ماه سال 1394 زمانی که برای آزاد سازی دو شهر نبُّل و الزَّهراء رفته بودند، پس از رشادت های فراوان بر اثر اصابت پرتابه جنگی به ناحیه سر به درجه رفیع شهادت نایل گشت.

متن خاطره شهید محمود مراد اسکندری:

هوا سرد بود خیلی سرد. محل استقرار ما هم مثل خیلی از جاهای سوریه که غارتگران اموالش را غارت کرده بودند. داعش تمامی تجهیزات محل اقامت ما را به ترکیه فروخته بود. وضع محل اسکان ما خوب نبود. نه دری نه پنجره ای، فقط یک ساختمان دو طبقه ولی واقعاً محکم بود.

از منافذ این ساختمان سوز سرما می آمد. هر کس به فکر خود و گروهان خود بود. اولین اقدام کشیدن پلاستیک به دور ستون ها برای کم کردن سوز هوای سرد بود.

بعد بخاری گازوئیلی آوردند و با تمام دوده ای که ایجاد می کرد به گرمایش می ارزید. اما در میان این همه یک نفر فکرش کار کرد و به سود همه بچه ها دست به یک اقدام زد.

محمود چهارچوب در اصلی که درب نداشت را با چند پتوی خاکی و دریل و پیچ محکم کرد و نفرات برای وارد شدن پتو را کنار می زدند و وارد می شدند.

هوای داخل کلی بهتر شد. البته همزمان با این حرکت چند نفر دیگر مثل میثم و مرحوم شهربانوزاده و ... هم منافذ دیگر را می گرفتند.

فندک

ما وقتی وسایل خرابی در مسیرمان میبینیم بی تفاوت از کنارشان رد می شویم و اصلاً فکر نمی کنیم شاید بشود آنها را تعمیر کرد و استفاده نمود. روحیه مان بیشتر مصرف گراست تا تولید گرا.

اما محمود این طور نبود. یک روزی چند تا فندک اتمی خراب می بیند که هر کدام در جایی افتاده بودند. همه را برداشت و روی آنها کار و از سه فندک خراب دو فندک سالم درست کرد. می گفت این ها را برای روشن کردن فیتیله ها برای انفجارات می توان استفاده کرد.