بسم رب الشهداء و الصدیقین

طلب آمرزش و مغفرت از خداوند در مناجات‌نامه شهید رستگار

شهید محمد حسین رستگار اینگونه طلب استغفار میکند: بارالها! درست است که من گناهانم خیلی بزرگ است  و حتی قابل گفتن نیست، ولی در برابرش، مغفرت و آمرزش تو زیاد است، «یا غفار الذنوب» لطف تو خیلی بزرگتر از آن است.

کد خبر: ۵۶۲۹۵۰

چهارشنبه - ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 11 November

به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی، شهید محمد حسین رستگار چهارم فروردین 1334، در روستای بام از توابع شهرستان اسفراین به دنیا آمد. پدرش محمد یوسف، کشاورزی می‌کرد و مادرش صفیه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. او نیز کشاورز بود. سال 1359 ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و دوم فروردین 1362 ، با سمت آرپی چی زن در فکه توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکرش را در زادگاهش به خاک سپردند. برادرش علی محمد نیز به شهادت رسیده است.

با سلام و درود فراوان به ولی عصر، امام زمان(عج) ارواحنا له الفدا و نایب برحقش، حضرت امام خمینی و ملت عزیز و قهرمان و شهید پرور ایران و خانواده گرامی.

من واقعا نمیدانم که با این همه گناه چه بگویم و چه بنویسم، من واقعا از خود و خدای خود خجالت میکشم که باز از خدا طلب آمرزش و مغفرت میکنم.

فرازی از دعاهای زیبا شهید محمد حسین رستگار را با هم میخوانیم:

بارالها! درست است که من گناهانم خیلی بزرگ است و حتی قابل گفتن نیست، ولی در برابرش، مغفرت و آمرزش تو زیاد است، «یا غفار الذنوب» لطف تو خیلی بزرگتراز آن است.

بارالها گناهان ما را ببخش و ما را بیامرز، ما جز تو کسی را نداریم و جز خانه تو، خانه ای نیست که ما به او متوسل بشویم.

بارخدایا! تو خودت گفته ای که :

صد بار اگر توبه شکستی بازآ                                                این درگه ما درگه نومیدی نیست

خدایا ما هم توبه کرده و به در گاهت بازگشته ایم. خدایا توبه ما را بپذیر.

خدایا! زندگی ما را جهاد در راهت و مرگ ما را شهادت در راهت قرار بده.

خدایا! تو بر ما خیلی منت گذاشتی که این انقلاب را برای ما بوجود آوردی و ما را از منجلاب فسادها نجات دادی.

خدایا! آن قدر رحمتت و رحمانیتت زیاد است که عقل از درک آن وا می ماند.

خدایا! ما هر چند لایق شهادت نیستیم، ولی چه کنیم که باز هم از تو میخواهیم ما را به شهادت، فوز عظیم که در آرزویش هستیم، نایل بگردان.

خدایا! این جان که تو به من دادی، خدایا از من بنده ی گناهکار قبول کن و این تن که به من امانت دادی، از من قبول کن.

خدایا! ما جز این راه، راهی دیگر نداریم که بتوانیم مغفرت و آمرزش های تو را جبران کنیم.

خدایا! ما را در راهت ثابت قدم بدار.

بارالها! ظهور امام زمان(عج) را نزدیک بگردان. اما امام ما و امید ما را، تا ظهور انقلاب مهدی نگهدار.

خدایا ما را از قید و بندهای خود طلبی ها  و خود خواهی نجات بده و باز هم خدایا، ما را عفو کن و ما را شهادت، که آن سعادت واقعی است نایل گردان که در انتظارش هستیم.