به مناسبت سالگرد شهادت اشلو ناجی حاج قاسم منتشر می‌شود؛

شهیدان را شهیدان می‌شناسند و حاج قاسم را اشلو

در سالروز شهادت سردار شهید «مرتضی جاویدی» ملقب به اشلو، همرزم این شهید والامقام، راوی هشت سال دفاع مقدس، آزاده و جانباز که همرزم همین شهید بوده از او روایت می‌کند.

کد خبر: ۵۶۲۹۳۹

چهارشنبه - ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ / 1402 11 November

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، در سالروز شهادت سردار شهید مرتضی جاویدی ملقب به اشلو، همرزم این شهید والامقام راوی هشت سال دفاع مقدس، آزاده و جانیاز محمد مهدی عبدالهی که همرزم همین شهید نیز بوده است، در روایتی از شهید دلاور جاویدی چنین می‌گوید:

در جریان عملیات والفجر دو، ۴۰۰ نفر بودند که تپه «بردزرد» را فتح کردند. کار سختی نبود، اسیر هم گرفتند، اما سختی کار تازه بعد از مستقر شدن گردان فجر روی تپه شروع شد. عراق نمی‌خواست تپه را از دست بدهد اما بچه‌های گردان فجر مقاومت کردند، آن هم بدون آب و غذا.

چهار پنج روز مقاومت کردند تا نیروی کمکی رسید و تپه حفظ شد اما دیگر خبری از گردان فجر نبود؛ گردان شده بود گروهان...!

بله باورش سخت هست! اما مرتضی جاویدی در عملیات سخت و طاقت فرسایی به نام والفجر ۲، در منطقه عملیاتی حاج عمران، به همراه نیروهایش در محاصره‌ی دشمن مقاومت جانانه‌ای کرد.

در حالی که ۴ شب و ۳ روز در ۴۰ کیلومتری عمق خاک عراق با دشمن درگیر بودند، وقتی فرمانده وقت سپاه و امیر شهید صیاد شیرازی به او اجازه عقب نشینی می‌دهند، او پشت بی‌سیم می‌گوید: سلام مرا به امام برسانید و بگویید: نمیگذاریم احد دیگری تکرار شود و لکه‌ی ننگ دیگری بر پیشانی اسلام بیفتد و ما تنگه را ترک نمی‌کنیم، به همین علت او را به عنوان سردار احد هم می‌شناسند.

امام با در جریان قرار گرفتن حوادث این عملیات دستور ادامه عملیات و استقامت ورزیدن فرزندان در محاصره‌اش را می‌دهد و تاکید بر خواندن سوره فتح می‌کند. و خداوند بواسطه استقامت و جهادِ مجاهدانش و این کلید واژه‌ی معنوی که از حنجره‌ی اشلو صادر شد و برای امام و اسلام آبروداری کرد، فتح بزرگ ارتفاعات و منطقه حاج عمران را نصیبشان کرد.

پس از پیروزی این عملیات اکثریت فرماندهان و رزمندگان نزد حضرت امام به تهران رفتند و حضرت امام بر پیشانی این شهید بوسه می‌زند.
امیر شهید صیاد شیرازی می‌فرمایند: در تمام دورانی که همراه رزمندگان و فرماندهان دفاع مقدس خدمت حضرت امام رسیدیم، فقط یکبار دیدم که امام رزمنده‌ای را در آغوش گرفت و «پیشانی‌اش» را بوسید و آن کسی نبود جز شهید مرتضی جاویدی یا همان «اشلوی» معروف ما بچه‌ای گردان فجر به ایشان عمو مرتضی می‌گفتیم.

عمو مرتضی علاوه بر والفجر ۲ و خلق حماسه تکرار ناپذیری احد با عبرت گرفتن از احد صدر اسلام، یک تاریخ سازی دیگر در عملیات کربلای ۵ را رقم زد و آنجا که حاج قاسم سلیمانی در محاصره‌ی دشمن افتاده بود ایشان را از محاصره نجات داد وبه جای ایشان در هفتم بهمن ۱۳۶۵ به شهادت رسید.

عمو مرتضی و شناخت حاج قاسم

می‌گویند شهیدان را شهیدان می‌شناسند؛ آری ۳۰ سال قبل از اینکه کسی حاج قاسم را به معنای واقعی کلمه بشناسد، عمو مرتضی ایشان را شناخته بود.

اشلو با حماسه‌اش به حاج قاسم رسانید که امروز من فدایی تو، و تو بمان برای روز‌های پر مخاطره‌ی دهه نود و حاج قاسم و استعدادش را به درستی کاشف شد که می‌تواند ذخیره‌ای شایسته برای محو فتنه‌های روز‌های پُر گرد و غبار باشد.

شهید سلیمانی مرتضی جاوید و گردانش را در حد یک لشکر توصیف می‌کند و می‌گوید: مرتضی به خاطر من شهید، من را نجات داد.

و روزی که مرتضی با کاوه و برونسی و همت دست داد و شهد شیرین شهادت را نوشید، سیه رویان و یزیدی صفتان بعثی در جراید روز عراق با انداختن تصویر جسد مطهر این شهید عزیز در صفحه اول روزنامه خود نوشتند؛ «هلکت اشلو» یعنی اشلو به هلاکت رسید و امروز دنیا گواه این حقیقت است که آیا اشلو و شهدای عزیز ما هلاک شدگانند، یا حرامیان بعثی و صدام و عدنان خیراله و ماهر عبد الرشید و...
و سلام و درود خدا برروزی که تولد یافتید و روزی که عروج کردید و روزی که مبعوث خواهید شد.

فرماندهٔ دلاور گردان فجر لشکر ۳۳ المهدی فارس

سردار شهید مرتضی جاویدی

راوی:آزاده و جانباز محمد مهدی عبدالهی