بهتر بود مسئول تدارکات باشی تا مسئول اطلاعات!

«به‌قدری روی تأمین تدارکات به رفاه نیروهایش حساس بود که یادم هست روزی آقای رحمت‌الله نبی از فرماندهان گردان به او می‌گفت آقا مسیب شما را به مسئول تدارکات می‌گذاشتند بهتر بود تا مسئول اطلاعات، چرا که در آن صورت دیگر هیچ کم‌وکاستی در تیپ نداشتیم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید «مصیب مرادی‌کشمرزی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۶۲۴۰۸

چهارشنبه - ۲۷ دی ۱۴۰۲ / 1402 27 October

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «مصیب مرادی‌کشمرزی»، دهم فروردین ماه سال ۱۳۲۹، در روستای خاکعلی از توابع شهر آبیک چشم به جهان گشود، پدرش علی، کشاورز بود و مادرش فاطمه‌سلطان نام داشت، تا پایان دوره کاردانی در رشته علوم و فنون نظامی درس خواند، پاسدار بود، ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار بیست‌وهشتم تیر ماه سال ۱۳۸۴، در دیواندره هنگام پاکسازی مناطق جنگی بر اثر انفجار مین و اصابت ترکش به کمر و پا، شهید شد، مزار مطهرش در زادگاهش واقع است و برادرش حسن نیز به شهادت رسیده است.

بی‌کم‌وکاست!

سرهنگ پاسدار محمد اندیشگر هم‌رزم شهید مسیب مرادی‌کشمرزی روایت می‌کند: توجه آقای مرادی به مسئله رفاه نیروهایش در آن شرایط سخت جنگ تحمیلی قابل‌توجه بود. ایشان هر وقت در جلسه شورای فرماندهی شرکت می‌کرد سعی می‌کرد به‌لحاظ لجستیکی، امکاناتی و تغذیه چیزی یک چیزی برای واحد تخریب اطلاعات عملیات بگیرد.

می‌گفت بچه‌های ما گاهی در نیمه‌های شب حدود بیست تا سی کیلومتر در دل دشمن برای شناسایی می‌روند و باید توجه بیشتری به آن‌ها شود. به‌قدری روی تأمین تدارکات به رفاه نیروهایش حساس بود که یادم هست روزی آقای رحمت‌الله نبی از فرماندهان گردان به او می‌گفت آقا مسیب شما را به مسئول تدارکات می‌گذاشتند بهتر بود تا مسئول اطلاعات، چرا که در آن صورت دیگر هیچ کم‌وکاستی در تیپ نداشتیم.

منبع: کتاب آقا مصیّب (۴ فصل از زندگی سردار شهید مصیب کشمرزی‌مرادی)