خدایا! تا هاجر نشوم، نمی‌توانم مجاهد در راه تو باشم

به مناسبت سالروز شهادت شهید «حسینعلی حسنی»، دست‌نوشته این شهید گران‌قدر برای علاقه‌مندان منتشر می‌شود. در گزیده‌ای از دست‌نوشته‌هایش در وصیت‌نامه‌اش می‌خوانیم: «خدایا! این بنده حقیر که سراپا گناهم، از تو پوزش می‌طلبم و در آن می‌بینم که تا هاجر نشوم، نمی‌توانم مجاهد در راه تو باشم.»

کد خبر: ۵۶۲۰۱۵

دوشنبه - ۱۸ دی ۱۴۰۲ / 1402 18 October

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید حسینعلی حسنی» دوم اردیبهشت ۱۳۴۸ در روستای کلاته از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش سعدالله و مادرش نسا نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. تعمیرکار رادیو و تلویزیون بود. به عنوان پاسدار وظیفه کمیته انقلاب اسلامی در جبهه حضور یافت. شانزدهم دی ۱۳۶۶ با سمت تک‌‏تیرانداز در ارومیه توسط گروه‏‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله و ترکش به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

گزیده‌ای از دست‌نوشته شهید:

خدایا! این بنده حقیر که سراپا گناهم، از تو پوزش می‌طلبم و در آن می‌بینم که تا هاجر نشوم، نمی‌توانم مجاهد در راه تو باشم و تا ایمانم در کوره عشق تو خالص نشود و آن صیقلیت خود را به دست نیاورد، هرگز مجاهد نمی‌شوم. پس ای خدا! از تو می‌خواهم مرا عفو نمایی، زیرا تا مرا عفو ننمایی، آن فیض عظیم را نسبت به من افاضه نمی‌نمایی. پس آن روزنه عشق و محبت به خود را بر روی این گناهکار باز بفرما تا در جوار حسین(ع) آتش عشق خود نسبت به حسین(ع) را آشکار نمایم.