خاطره‌‌ای از شهید «خلیل تختی‌نژاد»

شهيدی كه كمک به بقیه سرلوحه كارش بود

دوست و هم‌دوره شهید تعریف می‌کند: خلیل طوری از پله‌ها پایین می‌رفت که نگران گفتم «خلیل مواظب باش زمین نخوری چرا اینقدر عجله می‌کنی؟»، بالاخره جواب داد «یکی از بچه‌ها سُر خورده، سریع باید ببریمش دکتر. زود باش تندتر بیا»

کد خبر: ۵۶۱۷۹۷

چهارشنبه - ۱۳ دی ۱۴۰۲ / 1402 13 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «خلیل تختی‌نژاد» دهم مرداد 1372، در شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش محمد بازنشسته نیروی انتظامی و مادرش زهرا نام داشت. تا دوره لیسانس در رشته مدیریت دفاع امنیتی درس خواند.

پاسدار بود که چهاردهم خرداد 1398، با سمت فرمانده عملیات شهر درعا در سوریه شهر دیروزور روستای مغرلیه در درگیری با داعش بر اثر اصابت پرتابه‌های جنگی به بدن به شهادت رسید. پیکر وی را در شهر تخت به خاک سپردند.

شهيدی كه كمک به بقیه سرلوحه كارش بود

دو سال بعد از ورودمان به دانشگاه امام حسین علیه السلام خلیل ارشد نظامی گردان شد معمولا کسانی را به عنوان ارشد انتخاب می‌کنند که در امور نظامی، ورزشی، قد و قامت از بقیه بهتر باشد و توانایی فرماندهی و اعمال قوانین را داشته باشد. خلیل نظم ویژه‌ای را در گردان برقرار کرد. به تک تک بچه‌ها محبت و مودت خاصی داشت. مدتی را هم ارشد دژبان گردان بود و بر نظم فردی گروهی بچه‌ها چه در محیط گردان و چه بیرون از آن نظارت می‌کرد.

در عین روابط دوستانه که داشت نظم را برقرار کرده بود. یک‌ مرتبه داخل اتاق در حال استراحت بودیم، ناگهان خلیل سراسیمه گفت «سید پاشو سوئیچت بردار، بریم»
پرسیدم «چی شده؟» با عجله گفت «وقت نیست توضیح بدم»
خلیل طوری از پله‌ها پایین می‌رفت که نگران گفتم «خلیل مواظب باش زمین نخوری چرا اینقدر عجله می‌کنی!؟»
بالاخره جواب داد «یکی از بچه‌ها سُر خورده، سریع باید ببریمش دکتر. زود باش تندتر بیا»
با کمک خلیل هم دوره‌ای مان را دکتر بردیم. خلیل به گونه‌ای کارهای دوستمان را انجام می‌داد که انگار یکی از نزدیکانش است.

(به نقل از دوست و هم‌دوره شهید)

انتهای متن/