به مناسبت شب یلدا انجام شد

روایت جانباز «فاضلی» از شب یلدای رزمندگان در سنگر جبهه‌ها

«منطقه دهلران – دشت عباس‌آباد بودیم. از آنجایی که در نجاری مهارت داشتم، دو و سه شب مانده به شب یلدا، جعبه‌های مهمات که قابل استفاده نبود، برمی‌داشتم و از آن کرسی درست می‌کردم. پتو‌های رزمندگان را نیز با سوزن به هم می‌دوختم تا لحاف کرسی درست کرده و بر روی کرسی بیندازم ...» آنچه می‌خوانید روایت جانباز ۴۵ درصد «سید مرتضی فاضلی» از شب یلدای رزمندگان در سنگر جبهه‌ها است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۶۱۱۳۵

چهارشنبه - ۲۹ آذر ۱۴۰۲ / 1402 29 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، جانباز ۴۵ درصد سید مرتضی فاضلی متولد ۱۳۴۱ است. وی از سال ۱۳۵۷ که ۱۶ ساله بوده فعالیت چشمگیری در حافظ وحدت و پایگاه بسیج مقدار داشته است. این جانباز بزرگوار در سن ۱۷ سالگی از سوی ارتش به عنوان سرباز و بار دیگر داوطلبانه از سوی بسیج به جبهه‌ها رفت که سال ۶۱ در دهلران از ناحیه دست و پا، سال ۶۲ در دشت عباس از ناحیه چشم و سال ۶۳ در آبادان از ناحیه سر و گوش مجروح شد.

وی به مناسبت شب یلدا در گفتگو با خبرنگار نوید شاهد استان قزوین به حال و هوای شب یلدا در جبهه‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: منطقه دهلران – دشت عباس‌آباد بودیم. از آنجایی که در نجاری مهارت داشتم دو و سه شب مانده به شب یلدا، جعبه‌های مهمات که قابل استفاده نبود، برمی‌داشتم و از آن کرسی درست می‌کردم.

وی ادامه می‌دهد: پتو‌های رزمندگان را نیز با سوزن به هم می‌دوختم تا لحاف کرسی درست کرده و بر روی کرسی بیندازم. همچنین ذغال را طی روز درست می‌کردم تا روشنایی آن در تیر راس دشمن نباشد و سپس برای شب استفاده می‌کردم.

این جانباز بزرگوار اضافه می‌کند: یک هفته قبل از شب یلدا، مسئول تدارکات بسته‌های آجیل شامل پسته، تخمه، بادام و گردو را بین رزمندگان توزیع می‌کرد تا در شب یلدا از آن استفاده کنند.

فاضلی می‌گوید: از آنجایی که ارشد گروهان بودم، رزمندگان به غیر از نگهبانان پست، به سنگر ما می‌آمدند و همه دور کرسی می‌نشستند البته فضای سنگر کوچک بود، اما به سختی خودشان را جا می‌دادند.

وی ادامه می‌دهد: فانوس را روی کرسی می‌گذاشتیم تا نور آن سنگر را روشن کند، سپس آجیل‌ها را روی کرسی می‌گذاشتیم و همه با هم مشغول خوردن می‌شدیم.

این جانباز بزرگوار اضافه می‌کند: در شب یلدا، رزمندگان که سن‌شان بالا بود خاطره تعریف می‌کردند و همچنین دیگر رزمندگان جُک و طنز می‌گفتند، با یکدیگر می‌خندیدند و شب یلدا را در فضای شادی به اتمام می‌رساندند.

فاضلی می‌گوید: نصف شب رزمندگانی که نوبت پست‌شان شده بود از سنگر خارج می‌شدند و رزمندگانی که پست نگهبانی‌شان به اتمام می‌رسید به سنگر می‌آمدند، لذا رزمندگان تا نماز صبح در کنار هم لحظات خوشی را با یکدیگر می‌گذراندند.

وی بیان می‌کند: امروز باید یاد و خاطره رشادت‌ها و ایثارگری‌های شهدا در شب یلدا گرامی داشته شود تا یادمان نرود اگر امروز این مراسم سنتی را در آرامش برگزار می‌کنیم به برکت خون مطهر آنهاست.

فاضلی اضافه می‌کند: مسئولان صداوسیما و سازمان‌های تبلیغاتی و فرهنگی با اجرای برنامه‌های فرهنگی می‌توانند شب یلدای آحاد جامعه را با هدف زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهیدان و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت، شهدایی کنند.