با نمازت یادم کن

فرزند شهید «سعدی زمانی» نقل می‌کند: «نمازهایش خیلی طولانی می‌شد. پرسیدم: بابا! چقدر نماز می‌خونی؟ گفت: هر روز که وقت دارم به نیت بابابزرگ و مامان‌بزرگ دو رکعت نماز می‌خونم. اگه من هم مُردم، دو رکعت نماز برام بخون.»

کد خبر: ۵۶۱۰۵۱

سه‌شنبه - ۲۸ آذر ۱۴۰۲ / 1402 28 September

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید سعدی زمانی» فرزند عبدالعلی، نهم آبان ۱۳۱۹ در روستای چناق‌بلاغ شهرستان میانه به دنیا آمد. به مدرسه رفت و تا پنجم ابتدایی درس خواند و سپس ترک تحصیل کرد. به کار آزاد مشغول شد. بعد از سن قانونی گواهی‌نامه رانندگی گرفت و به شغل رانندگی پرداخت و راننده بلدوزر شد.

با نمازت یادم کن

در سال ۱۳۴۳ با دختر‌خاله خود ازدواج کرد و برای کار به کرمان رفت و کارمند رسمی ذوب‌آهن کرمان شد. بعد از مدتی به البرز شرقی شاهرود منتقل شد. فرزند شهید نقل می‌کند: «نمازهایش خیلی طولانی می‌شد. کوچک بودم و نمی‌فهمیدم که چند رکعت می‌خواند. مادرم نمازش را می‌خواند و به کارش مشغول می‌شد؛ ولی نماز او ادامه داشت. پرسیدم: «بابا! چقدر نماز می‌خونی؟ پس چرا مامان زود تموم می‌کنه و نماز تو تموم نمی‌شه؟» کمی مکث کرد و دستی روی سرم کشید و گفت: «اگه من هم مُردم، دو رکعت نماز برام بخون! هر روز که وقت دارم به نیت بابابزرگ و مامان‌بزرگ دو رکعت نماز می‌خونم.»

بستان میعادگاهش بود

از طریق جهاد‌سازندگی برای اولین و آخرین بار در چهارم آذرماه ۱۳۶۰ به همراه دوستانش عازم منطقه جنوب شد. محل خدمتش دشت آزادگان بود. چند روز بعد در سرزمین بستان و در عملیات طریق‌القدس مشغول زدن خاک‌ریز بود که بر اثر اصابت ترکش در هشتم همان ماه و سال به فیض شهادت نایل گردید.

از این شهید پنج فرزند، چهار پسر و یک دختر، به یادگار باقی مانده است. پیکر پاکش بنا بر وصیتش در زادگاهش تشییع و دفن شد. خانواده‌اش شهرستان دامغان را برای ادامه زندگی انتخاب کردند و ماندند.

انتهای متن/