برگی از خاطرات شهید بهتویی؛

ساعت یادگاری!

«به او گفتم ساعتت را با ساعت من عوض می‌کنی؟ آقای بهتویی در جواب گفت که قابل شما را ندارد، ولی از آن جایی که این ساعت به عنوان هدیه و یادگاری است برایم بسیار ارزشمند است و نمی‌توانم آن را عوض کنم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات همرزم شهید «رجبعلی بهتویی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۶۱۰۱۵

دوشنبه - ۲۷ آذر ۱۴۰۲ / 1402 27 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «رجبعلی بهتویی»، سوم آبان ۱۳۴۲ در روستای شریف‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش محمدعلی (فوت۱۳۵۱) و مادرش صفیه نام داشت و تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، بیست و یکم اسفند ۱۳۶۲ با سمت معاون فرمانده گردان در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

ساعت یادگاری!

مظاهر محبی همرزم شهید رجبعلی بهتویی روایت می‌کند: یک روز وقتی که آقای بهتویی برای مرخصی آمده بود برای دیدن ما به منزلمان آمد و من دیدم که ساعتی زیبا و نو در دستش است از آن ساعت خوشم آمد و به او گفتم که ساعتت را با ساعت من عوض می‌کنی؟ آقای بهتویی در جواب گفت که قابل شما را ندارد، ولی از آن جایی که این ساعت به عنوان هدیه و یادگاری است برایم بسیار ارزشمند است و نمی‌توانم آن را عوض کنم.

من با شنیدن این سخن با تعجب از او خواستم که درباره نحوه بدست آوردن ساعت توضیح دهد و ایشان نیز جواب دادند یک روز قرار بود عملیاتی شود و ما را که برای شناسایی آن منطقه مدنظر فرستاده بودند.

برای توضیحات چگونگی منطقه به سنگر فرماندهی فراخواندند ما نیز به مقر فرماندهی رفتیم و به محض ورود و با تعجب به سیمای آیت‌الله رفسنجانی و فخرالدین حجازی و تعدادی از فرماندهان ارشد نظامی برخورد کردیم و شوک بزرگی بر ما وارد شد و جالب آنکه، چون من و تعدادی از دوستان فرمانده برای شناسایی رفته بودیم از من خواستند که با کروکی منطقه شناسایی شده را برای آن‌ها توضیح دهم من نیز برخواستم و توضیحات خود را ارائه دادم و بعد از صحبت‌های من که مورد قبول فرماندهان هم قرار گرفته بود آقای رفسنجانی به‌عنوان هدیه این ساعت را به من دادند.

منبع: کتاب دلیر بی‌ادعا (زندگی‌نامه و مجموعه خاطرات سردار شهید رجبعلی بهتویی)