خاطره‌‌ای از شهید «خلیل تختی‌نژاد»

خانه را آب و جارو کردم تا آمدنش را جشن بگیرم

مادر شهید تعریف می‌کند: «روزها به سختی سپری می‌شد و چشم‌مان به تلفن بود تا شاید خلیل تماس بگیرد. خبری در تلویزیون نگرانی‌مان را چند برابر کرد...»

کد خبر: ۵۶۱۰۰۳

دوشنبه - ۲۷ آذر ۱۴۰۲ / 1402 27 September

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «خلیل تختی‌نژاد» دهم مرداد 1372، در شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش محمد بازنشسته نیروی انتظامی و مادرش زهرا نام داشت.

تا دوره لیسانس در رشته مدیریت دفاع امنیتی درس خواند. پاسدار بود. چهاردهم خرداد 1398، با سمت فرمانده عملیات شهر درعا در سوریه شهر دیروزور روستای مغرلیه در درگیری با داعش بر اثر اصابت پرتابه‌های جنگی به بدن به شهادت رسید. پیکر وی را در شهر تخت به خاک سپردند.

به سوریه که می‌رفت، همه نگران می‌شدند و غمی پنهان وجودمان را فرا می‌گرفت. هر روزمان همراه با استرس و نگرانی می‌گذشت. با هر زنگ تلفن از طرفی خوشحال می‌شدیم که شاید خلیل پشت خط باشد و از طرفی هم نگران، که نکند خبر بدی در انتظارمان باشد. مدتی تماس نگرفت.

روزها به سختی سپری می‌شد و چشم‌مان به تلفن بود تا شاید خلیل تماس بگیرد. خبری در تلویزیون نگرانی‌مان را چند برابر کرد، شهادت شهید حججی طوفانی از نگرانی در دل‌هایمان ایجاد کرد که نکند خلیل هم قرار است توسط داعشی‌ها شهید شود. این فکر شوم، کابوس روز و شب‌مان شده بود. اقوام، به خصوص خاله‌های خلیل مدام تماس می‌گرفتند و از خلیل می‌پرسیدند. می‌گفتند «تو رو خدا اگه خلیل تماس گرفت بهش بگید به ما هم زنگ بزنه؛ مردیم از نگرانی»

سرانجام بعد از مدتی خلیل تماس گرفت و همه را از نگرانی درآورد و گفت تا چند روز دیگر به ایران برمی‌گردد. این خبر به تمام کابوس‌هایمان پایان داد. از شدت خوشحالی، سر از پا نمی‌شناختم. همان روز خانه را آب و جارو کردم تا آمدنش را جشن بگیریم. هنگامی که وارد خانه شد تمام دلتنگی‌ها و ناراحتی‌ها از یادم رفت و در دل، خدا را شکر گفتم که یوسفم را به خانه بازگرداند.

(به نقل از مادر شهید)

انتهای متن/