توصیه شهید «ولی‌الله محمدی» به خانواده‌اش؛

همچون زینب (س) پیام خون مرا به عالم برسانید

شهید «ولی‌الله محمدی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «مبادا در شهادت من گریه کنید؛ زیرا من در راه حسین (ع) قدم برداشتم و شما هم همچون زینب (س) پیام خون مرا به عالم برسانید ...»

کد خبر: ۵۶۰۷۵۳

سه‌شنبه - ۲۱ آذر ۱۴۰۲ / 1402 21 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «ولی‌الله محمدی»، یکم فروردین سال ۱۳۴۳، روستای فارسجین از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد، پدرش حمدالله، کشاورز بود و مادرش خیرقدم نام داشت، تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و کشاورز بود. این شهید بزرگوار به عنوان سرباز ژاندارمری خدمت می‌کرد، بیست و یکم آذر ماه سال ۱۳۶۲، در مهاباد هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سر شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید ولی‌الله محمدی:

پدر و مادر گرامى و دوستان خوبم که همیشه مرا از راه‌هاى دنیایى و مسیر شیطانى نجات داده، به سوی اللّه‏ می‌خواندید! اکنون، با دعاى شما در «کردستان» ایران زمین، مشغول خدمت به اسلام و فرزندان اسلام مى‏‌باشم. امیدوارم بتوانم قدمى در راه انقلاب -که پیوند با همان راه حضرت مهدى (عج) دارد- بردارم و اسلام هم در انتهاى راه با نثار جانم باقى بماند.

مى‌‏بینم که بهترین یاران امام و امت، امروز رو به سوى کربلاى حسین (ع) ‏آورده‌اند و شهید مى‏‌شوند. رزمندگان در جبهه، خون خویش را نثار اسلام و امام عزیز مى‏‌کنند تا درس عبرتى براى دیگران باشد. خواسته من از مؤمنین، صالحین و عابدین این است که همه به فکر دین خدا باشند تا هم در این دنیا و هم در آخرت رستگار شوند و از صراط مستقیم منحرف نشوند و به گروه هاى چپ یا راست روىِ خوش نشان ندهند و بدانند این دنیا وسیله رستگارى براى رسیدن به آخرت است. دل از تجمُّلات دنیا بَر کنید و به فکر آخرت باشید و به فرمان خدا گردن نَهید تا رستگار گردید.

اى دوستان عزیز و برادران! مبادا در رختخوابِ ذلَّت بمیرید که سرور شهیدان، امام حسین (ع) در میدانِ نبرد شهید شد. سفارش من به مادر گرامى و پدر عزیزم این است: مبادا در شهادت من گریه کنید؛ زیرا من در راه حسین (ع) قدم برداشتم و شما هم همچون زینب (س) پیام خون مرا به عالم برسانید.