فرازی از وصیت‌نامه شهید «غلامحسن اکبری‌زیارانی»؛

حرمت خون شهیدان را داشته باشید

شهید «غلامحسن اکبری‌زیارانی» از شهدای غریب قزوین در اسارت، در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «پس نگویید که من مُرده‌ام؛ بلکه شهید، خونش می‌جوشد و بر همه‎ برادران و دوستان این ندا را می‌دهد که حرمت خون شهیدان را داشته باشید و از اسلام و مسلمین دفاع کنید و زیر بار ظلم و ستم نروید ...»

کد خبر: ۵۵۹۶۲۳

شنبه - ۲۷ آبان ۱۴۰۲ / 1402 27 August

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «غلامحسن اکبری‌زیارانی»، ششم تیر ماه سال ۱۳۳۲، در زیاران از توابع شهرستان آبیک قزوین به دنیا آمد، پدرش خان بابا و مادرش طاووس نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، متاهل و دارای دو دختر و یک پسر بود. این شهید بزرگوار به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت، بیست و یکم فروردین سال ۱۳۶۶، در عملیات کربلای ۸ در شلمچه به اسارت نیرو‌های دشمن درآمده و در روز بیست و سوم فروردین سال ۱۳۶۶ به شهادت رسیده ود ر قبرستان الکرخ عراق دفن و سپس پیکر مطهرش به ایران منتقل و نهم مرداد ۱۳۸۱ در زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن وصیت‌نامه شهید غلامحسن اکبری‌زیارانی:

من این را می‌دانم که همه خواهیم مُرد، چه دیر یا زود؛ ولی این را می‌گویم: حال که عاقبت انسانی مرگ است، پس من مرگ با عزّت و مرگ در دفاع از دین و مرگ سرخ حسینی را انتخاب کرده‌ام و می‌روم تا دشمن بعثیِ کافر و بی‌دین را شکسته و انتقام خون برادرانم را و انتقام خون حسین (ع) و یاران و فرزندانش را بگیرم. اگر در این راه شهید شدم، که سعادتی خداوند نصیب من کرده است؛ ولی هدف من برقراری حکومت اسلامی و نابودکردن ظلم و ستم است.
‌
می‌خواهم زنده مانده تا بنیان ظلم را بَرکنم و پس از پیروزی وقتی به سوی خدا رفتم، او از من راضی باشد که دینش را یاری کرده‌ام. اگر در جنگ دلیرانه شهید شدم، برادرانی که وصیتنامه‎ مرا می‌خوانند، بدانند که آگاهانه و با اخلاص برای دفاع از دین خدا رفتم تا به این فیض دست یافتم. پس نگویید که من مُرده‌ام؛ بلکه شهید، خونش می‌جوشد و بر همه‎ برادران و دوستان این ندا را می‌دهد که حرمت خون شهیدان را داشته باشید و از اسلام و مسلمین دفاع کنید و زیر بار ظلم و ستم نروید؛ یاور مظلومان باشید؛ دشمن ستم‎کاران باشید؛ همیشه با ستم‎کاران بِرَزمید؛ چون این دنیا چندان ارزشی ندارد؛ همه خواهند رفت، پس چه بهتر زیر پرچم لا اله الا الله و محمداً رسول الله (ص) و در میدان رزم به لقاءالله بپیوندیم؛ و سفارشم به مردم زیاران این است: هر کس از من کوچکترین ناراحتی دارد، حلالم کند. همه با هم مهربان باشند و به بچه‌های حزب اللهی کمک کنند تا بتوانند در انجام وظایف خود، موفق باشند.

و سفارشم به بچه‌های حزب‌اللهی: همه‎ مردم را جذب کنید. با آن‌ها مهربان باشید؛ زیرا اسلام دین رحمت است نه دین راندن، آن هم با یک اشتباه کوچک. به بزرگتر‌ها احترام بگذارید و آنان را به مسجد دعوت کنید و مهربان باشید تا به آن‌ها بفهمانید که شما واقعاً یک حزب اللهی هستید. طوری رفتار کنید که مردم تشویق شوند تا با مال‌ها و جانهایشان به جبهه کمک کرده تا ان شاء الله، اسلام پیروز شود.