شهید سیدجلیل آتشی؛

همزمانی مراسم تشييع پيكر پدر با تولد فرزند

تولد دختر شهيد «سیدجلیل آتشی» با تشييع جنازه پدر شهيدش بر روی دوش انبوه مردم شهيد پرور میبد همزمان شده بود.

کد خبر: ۵۵۹۳۱۹

پنجشنبه - ۱۸ آبان ۱۴۰۲ / 1402 18 August

به گزارش نوید شاهد یزد،شهید سید جلیل آتشی 22 خرداد 1342 در خانواده ی مذهبی و از لحاظ مالی متوسط در محله یخدان شهرستان میبد دیده به جهان گشود. دوره ابتدایی را در مدرسه ای در نزدیکی منزل و دوره راهنمایی را در مدرسه ای واقع در فیروزآباد میبد (دبیرستان شهید بهشتی فعلی) طی کرد. همزمان با ورود او به دبیرستان آیت الله طالقانی آتش جنگ بین حق علیه باطل شعله ور گردید بعد از چند ماه بالاخره نتوانست آتش اشتیاق شرکت در جنگ علیه دشمن بعثی را که با شروع جنگ تحمیلی در وجودش ایجادشده بود خاموش کند.

ازاین رو سنگر مدرسه را رها و سنگر همیشه برجا مستحکم حق علیه باطل را با وجود خویش عطر آگین کرد بعد از طی اولین دوره در جبهه و برگشت به میبد بصورت تقریبا تمام وقت در پایگاه محل و بسیج میبدخدمت می کرد. البته گاهی مواقع به پدر و برادر خود در موارد نجاری و شیشه بری نیز کمک می کرد. برای اینکه تمام وقت خود را در خدمت جبهه و جنگ اختصاص دهد تقاضای عضویت در سپاه پاسداران را نمود که بعد از قبول تقاضایش جهت آموزش کامل نظامی به پادگان غدیر اصفهان اعزام گردید.

بعد از پایان آموزش برای اعزام به جبهه آماده شده بود که با پدر و مادرش در مورد ازدواج مشورت کرد که بعد ازچند روز موافقت حاصل گردید و در سال 1361 مراسم عروسی وی در سن 19سالگی با دختر عمه اش برگزار گردید. بعد از مدت کمی به جبهه رفت و 2 یا 3 ماه در جبهه ماند و به مرخصی آمد باز دوباره اعزام شد به جبهه غرب در این جبهه هم مدتی خدمت کرد. و سپس به مرخصی آمد. برای آخرین دفعه بعد از اتمام مرخصی به جبهه حق علیه باطل اعزام گردید سر انجام در عملیات پیروزمند والفجر 4 در 5 آبان ماه 1362 در منطقه 3 براثر اصابت ترکش خمپاره به بدن پاکش به درجه رفیع شهادت نایل آمد.

همزمان با تشیع جنازه اش فرزند او نیز در بیمارستان متولد گردید. طبق وصیتی که شهید کرده بود (اگر دختر بود نامش را فاطمه و اگر پسر بود محمد بگذارید) نام وی را فاطمه گذاردند. که اکنون یادگاری گرانبها و پر ارزش از وی باقی مانده است. خوش خلقی از صفات برجسته اخلاقی ایشان بود. در طول بیست سال زندگیش هرگز به دنیا دل نبسته بود و این در اعمالش کاملا مشهود بود. در مراسم مذهبی و نماز جماعت فعالانه شرکت می نمود همیشه در موقع اعزام خانواده اش را به صبر و شکیبایی و دعا برای امام سفارش می نمود. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.