پرتاب سنگ به سمت نیرو‌های نظامی

«مادر می‌بیند فرهاد را بسیار کتک زده‌اند و سر و صورتش همه زخمی است. به مسئولان نظامی می‌گوید چرا با فرزندم چنین رفتار کرده‌اید می‌گویند ایشان سنگ‌ها را در جیبش پر کرده بود و به طرف نیرو‌های نظامی پرتاب می‌کرد ...» ادامه این خاطره از شهید «فرهاد حسینعلی» را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۵۹۰۴۴

چهارشنبه - ۱۰ آبان ۱۴۰۲ / 1402 10 August

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «فرهاد حسینعلی»، یکم فروردین سال ۱۳۴۳، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش رمضانعلی، بنا و معمار بود و مادرش شهربانو نام داشت و تا پایان دوره متوسطه در رشته اجتماعی درس خواند. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، چهاردهم آبان سال ۱۳۶۲، در پنجوین عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره به دست و سر، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد و برادرش بالا نیز به شهادت رسیده است.

شهید «حسینعلی» به سمت نیرو‌های نظامی سنگ پرتاب می‌کرد

دوران اول دبیرستان بود که انقلاب آغاز شد. شهید حسینعلی کتاب‌هایش را برمی‌داشت و به قصد مدرسه به راهپیمایی علیه رژیم شاهنشاهی می‌رفت.

یک‌بار ایشان را گرفته بودند وقتی دیر به منزل می‌آید مادر به دنبال ایشان می‌رود از دوستش می‌پرسد فرهاد چرا نیامده دوستش می‌گوید در راهپیمایی دستگیر شده ساعت ۸ شب می‌شود ایشان به منزل مراجعه نمی‌کند مادر به‌همراه پدر به فرمانداری می‌روند و جویا می‌شوند در فرمانداری بود، اما ایشان را به والدین تحویل نمی‌دهند.

صبح روز بعد مجدداً والدین به فرمانداری مراجعه کرده و ایشان را با گرفتن تعهد از والدین تحویل می‌دهند. وقتی این شهید بزرگوار را تحویل می‌دهند مادر می‌بیند فرهاد را بسیار کتک زده‌اند و سر و صورتش همه زخمی است. به مسئولان نظامی می‌گوید چرا با فرزندم چنین رفتار کرده‌اید می‌گویند ایشان سنگ‌ها را در جیبش پر کرده بود و به طرف نیرو‌های نظامی پرتاب می‌کرد.

مادر می‌گوید آن‌ها مردم را می‌کشند هیچ گناهی ندارد، ولی پسر من سنگ پرتاب کرده گناهکار است که آن‌ها به مادر می‌گویند مواظب حرف زدنت باش وگرنه قانونی با شما رفتار خواهد شد سرانجام مادر تعهدنامه را امضاء نمی‌کند و خودشان مجبور می‌شوند فرهاد را آزاد کنند و نیرو‌های نظامی می‌گویند عجیب مردمانی هستند هیچ از ما نمی‌ترسند.