سیری در کلام «شهید شیرمحمدی»:

ما همه هدفمان الله است

شهید «محمدرضا شیرمحمدی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «مرگ تمامى شهدا افتخارى براى اسلام و خانواده خود هست و شما هم نباید ناراحت باشید زیرا این همه شهید دادیم من هم یکى از آن‌ها مگر خون من از خون امام حسین(ع) و یارانش و دیگر شهدا رنگین‌تر است. ما همه هدفمان الله است.»

کد خبر: ۵۵۸۸۲۷

چهارشنبه - ۰۳ آبان ۱۴۰۲ / 1402 03 August

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید محمدرضا شیرمحمدی، پنجم بهمن ۱۳۴۷، در شهرستان قزوین به دنیا آمد. پدرش کتابعلی، کارگر بود و مادرش شهربانو نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و دوم مهر ۱۳۶۵، در رودخانه کرخه نور غرق شد و به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای امامزاده احمد روستای حصارخوران تابعه زادگاهش قرار دارد.

متن وصیت‌نامه شهید شیرمحمدی را بخوانید.

بسم الرب الشهداء و الصدیقین

من از این ناراحت نیستم که شهید شدم از این ناراحتم که یک جان بیشتر ندارم تا فداى اسلام کنم.

با سلام بر امام زمان(عج) منجى انسان‌ها و نایب بر حقش این قلب تپنده اسلام و با سلام و درود بر تمامى شهداء اسلام و با درود بر خانواده هاى شهدا که با صبر و استفامت خود نمونه‌هایى براى اسلام هستند از آن نمونه مادرى که شش جوان دارد. پنج جوانش شهید و به ششمى فرزندش مى گوید تو هم برو ولى بدون تذکره کربلا برنگرد و در این امانتى که به خدا بازگرداند، استوار هستند و حال وصیت نامه خود را آغاز مى نمایم: پدر و مادر عزیزم من امانتى بیش در دست شما نبودم و آن‌را به نحو احسن بزرگ کردید و براى اسلام قربانى کردید. اکنون باید خوشحال باشید و اگر باز هم امانتى دیگر دارید آن‌را هم با خوشحالى در راه خدا بدهید زیرا که او به منتهاى سعادت خود مى رسد و در صبر مانند زینب باشید که با آن‌همه رنج که دید ایستادگى کرد و اگر براى خدا نبود در مقابل یکى از آن‌ها هم نمى‌توانست مقاومت کند. تو مادرم فقط یک امانت را به خدا دادى ولى زینب الگوى زنان تاریخ ۷۲ امانت را به خدا سپرد و با آن سخنرانى در کاخ یزید چنان بر دهان او کوبید که درتاریخ ثبت است. من نمى گویم مانند زینب شوى ولى لااقل کمى صبر داشته باش که با آن دشمن را زار و رو سیاه مى‌کنى. مادرم، امیدوارم با این حرف‌ها که زدم دیگر بر سر قبرم در آشکارا گریه و زارى نکنى که دل دشمن شاد شود و اما تو اى پدر تو هم باید صبرت مانند صبر حضرت على (ع) باشد و من خیلى خوشحالم که توانستم افتخارى براى شما باشم. در ضمن شهادت تمامى شهدا افتخارى براى اسلام و خانواده خود هست و شما هم نباید ناراحت باشید زیرا این همه شهید دادیم من هم یکى از آن‌ها مگر خون من از خون امام حسین(ع) و یارانش و دیگر شهدا رنگین‌تر است. ما همه هدفمان الله است.
اى پدر و مادر عزیزم، امیدوارم برادرم را چنان بار آورید که مورد رضاى خدا باشد و در راه اسلام قدم بردارد و هیچ وقت از آن روح معنویت خود خارج نشوید و همیشه درنماز جمعه‌ها و نماز جماعت‎‌‌ها و دعا‌ها شرکت فعال کنید اگر چه من گنه‌کارم و حقیر، خودم این چنین نبودم و همانطور که روایت است که دعا سلاح مومن است من دوست دارم که مومن باشم. امام رضا(ع) می‌فرماید: «مومن، مومن حقیقى نباشد اگر سه خصلت در او نباشد، خصلتى از پروردگارش و خصلتى از پیامبرش و خصلتى از ولى فقیه و امامش که امیدوارم چنان باشد من خود را لایق آن نمى‌دانم که براى این امت شهیدپرور پیام بفرستم ولى از همه آن‌ها مى‌خواهم که به‌قول امام مسجد‌ها و بعد جبهه‌ها را پر کنند و همیشه دعا به جان امام را از صمیم قلب بخوانید گر چه بعد حرف من هم این کار صورت مى گیرد.

اى پدر عزیزم! امیدوارم که مرا حلال کنید و از آن‌همه زحمت‌ها و اذیت‌هایى که کردم مرا ببخشید زیرا رضایت شما پدران و مادران است که آخرت ساز خوبى است براى من؛ و اى مادر عزیزم امیدوارم که از این همه رنج‌ها و مزاحمت‌ها که برا ى شما انجام دادم از من راضى باشید و شیر پاکت را بر من حلال کنید و اى خواهر عزیزم، امیدوارم که مرا حلال کرده باشید و مرا ببخشید از این همه اذیت‌ها که به شما کردم من از شما خواهشی دارم و آن این است که زینب وار راهم را ادامه دهید و همچون فاطمه زهرا (س) الگوى زنان باشید و اى برادر بزرگوارم امیدوارم که به راه خود ادامه دهى و در راه اسلام و قرآن خدمت کنى و اى محمد جان، حرف ما و نصیحت‌هاى پدر و مادر را گوش بده. اى پدر و مادر عزیزم از همه فامیل‌ها و دوستان حلالیت بطلبید. اگر شهادت نصیب من بنده حقیر شد مراسم را کم تشریفات انجام دهید و چراغانى کنید تا منافقان کوردل بدانند که شهادت ما مرگ ابدى نیست بلکه یک تولد نو و تازه است. به امید آن‌روز که پرچم لا اله الا الله در تمامى جهان بگسترد. نوزدهم مهرماه 1365

انتهای پیام /