در وصیت‌نامه شهید حسینی آمده است:

وحدت رمز پیروزی است

«شهید سیدجلیل حسینی» از شهدای غریب اسارت دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «اجازه به یاوه‌گویی ندهید و وحدت را که رمز پیروزی است، حفظ کنید که اسلام با وحدت مسلمین نیرومند می‌شود.»

کد خبر: ۵۵۸۲۶۰

چهارشنبه - ۱۲ مهر ۱۴۰۲ / 1402 12 July

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید سیدجلیل حسینی، دهم خرداد ۱۳۲۵، در شهرستان آباده به دنیا آمد. پدرش سیدغریب (فوت ۱۳۶۶) و مادرش بی‌بی جان نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته عمران درس خواند و دیپلم گرفت. کارمند شهرداری بود. سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و نهم خرداد ۱۳۶۷، با سمت تیربارچی اسیر شد و در زندان موصل عراق به شهادت رسید. مزار وی در شهر موصل از کشور عراق قرار دارد. برادرش سیدمصطفی نیز شهید شده است.

متن وصیت‌نامه شهید حسینی را در ادامه بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

جوانان داوطلبانه جبهه بروید و به این مسئله را حلش کنند. (امام خمینی ره)

«هل من ناصر ینصرنی»

آیا کسی هست مرا یاری کند؛ جمله‌ای سخنان حضرت امام خمینی(ره) در روز عاشورا.

بلی، در روز عاشورا حضرت امام خمینی(ره) برای احیای دین اسلام و حق و حقیقت و نگهداری از قرآن، یاری طلبید و امروز امام بزرگوارمان فرزند برومند شهیدان ما را به یاری می‌طلبند. برادران رزمنده ما از کوچک و بزرگ همه روز با ایثار خون گرم خود در جبهه ها و کربلای‌های ایران حماسه می‌آفرینند. چه طور ما نمی‌دانیم در خانه نشستیم و از خود بی تفاوتی نشان می‌دهیم مگر ما جزء این مملکت نیستیم مگر ما مسلمان نیستیم؛ مگر ما نمی‌گفتیم‌: ای کاش روز عاشورا در کربلا بودیم و به یاری سالارشهیدان می‌شتافتیم. امروز تمام جبهه‌های جنوب و غرب کشورمان کربلا است و سالار آن‌ها حضرت مهدی(عج) است و امام خمینی نیز همچون عموی شیرش حضرت ابوالفضل فرماندهی سپاه را به عهده دارد. پدر، مادر، برادران و خواهر مهربانم همسر باوقارم من نیز مانند سایر برادران رزمنده با چشم باز و با اطلاع کامل و اعتقاد راسخ راه شهادت را انتخاب نمودم و می روم که یا کمک برادران هم‌رزمم اولا کاخ فرعون عراق را واژگون کنیم؛ ثانیا راه کربلا را یاد کنیم که همان مقدمه بازگشایی راه مقدس عزیز است و در این میان اگر لیاقت آن را داشتم خون ناقابلم را در راه خدا و نگهداری قران و لبیک به پیام امام بت شکنشان نثار گردانم جان چه باشد که نثار قدم دوست کنی این مطالبی است که هر بی سروپایی دارد.
آری، پدر و مادر برادران و خواهر و همسرم پیام من به شما و ملت ایران این است که قدر اماممان را بدانید و مثل گذشته و پشتیبانیتان از او دریغ نکنید و از روحانیت مبارزه پشتیبانی کنید و به دشمنان داخلی و نخاله و منافقین با مشت محکمی بر دهانشان بکوبید اجازه یاوه‌گوئی ندهید و وحدت را که رمز پیروزی است حفظ کنید که اسلام با وحدت مسلمین نیرومند می‌شود.
پدر و مادر برادر و خواهرم و همسرم در این جا وقت آن رسیده که تعارف را کنار بگذاریم و چند وصیتی که با شما دارم به عرضتان برسانم امیدوارم که به یک یک آن‌ها عمل شود: ۱- اگر به فیض شهادت نائل شدم برایم گریه نکنید، چون این بنده کوچک خدا به بزرگترین آرزویش رسیده است ۲- در صورتی که جسدم به دستتان رسید آن‌را نزدیک قبر برادر شهیدم و در صورت ممکن پایین او دفن کنید. هر چند که برادرم آقا مصطفی از من دو سال کوچک‌تر بود، ولی در معنویت سمت استادی همین است.

انتهای پیام/