سیری در وصیت‌نامه شهید حسینی:

وحدت رمز پیروزی است

شهید «سیدجلیل حسينی» از شهدای دوران دفاع مقدس است که در اسارت به شهادت رسید. او در وصیت‌نامه‌اش با تاکید بر وحدت بیان کرده است: «وحدت را که رمز پیروزی است حفظ کنید که اسلام با وحدت مسلمین نیرومند می شود.»

کد خبر: ۵۵۸۲۵۹

دوشنبه - ۱۷ مهر ۱۴۰۲ / 1402 17 July

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید «سیدجلیل حسينی»، دهم خرداد 1325، در شهرستان آباده به دنيا آمد. پدرش سيدغريب(فوت 1366) و مادرش بي بي جان نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته عمران درس خواند و ديپلم گرفت. كارمند شهرداری بود. سال 1359 ازدواج كرد و صاحب یک دختر شد. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. بيست و نهم خرداد 1367، با سمت تيربارچی اسير شد و در زندان موصل عراق به شهادت رسيد. مزار وی در شهر موصل از كشور عراق قرار دارد. برادرش سيدمصطفی نيز شهيد شده است.

در ادامه فرازی از وصیت‌نامه شهید حسینی را بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

جوانان دواطلبانه جبهه بروید و به این مسئله را حلش کنند (امام خمینی)
هل من ناصر ینصرنی
آیا کسی هست مرا یاری کند؛ جمله‌ای از سخنان حضرت امام خمینی (ره) در روز عاشورا.
بلی، در روز عاشورا حضرت امام خمینی برای احیای دین اسلام و حق و حقیقت و نگهداری از قران یاری طلبید و امروز امام بزرگوارمان فرزندان برومند خود و شهیدان ما را به یاری می طلبند. برادران رزمنده ما از کوچک و بزرگ همه روز با ایثار خون گرم خود در جبهه ها و کربلای های ایران حماسه می آفرینند. چه طور ما نمی دانیم در خانه نشستیم و از خود بی‌تفاوتی نشان می دهیم! مگر ما جزء این مملکت نیستیم! مگر ما مسلمان نیستیم! مگر ما نمی گفتیم: ای کاش روز عاشورا در کربلا بودیم و به یاری سالارشهیدان می شتافتیم. امروز تمام جبهه های جنوب و غرب کشورمان کربلا است و سالار آنها حضرت مهدی است و امام خمینی نیز همچون عموی شیرش حضرت ابوالفضل فرماندهی سپاه را به عهده دارد پدر، مادر، برادران و خواهر مهربانم همسر باوقارم من نیز مانند سایر برادران رزمنده با چشم باز و با اطلاع کامل و اعتقاد راسخ راه شهادت را انتخاب کردم و می روم که یا کمک برادران همرزمم اولا کاخ فرعون عراق را واژگون کنیم ثانیا راه کربلا را یاد کنیم که همان مقدمه بازگشایی راه مقدس عزیز است و در این میان اگر لیاقت آن را داشتم خون ناقابلم را در راه خدا و نگهداری قران و لبیک به پیام امام بت شکنشان نثار گردانم جان چه باشد که نثار قدم دوست کنی. این مطالبی است که هر بی سروپایی دارد. آری! پدر و مادر برادران و خواهر و همسرم پیام من به شما و ملت ایران این است که قدر اماممان را بدانید و مثل گذشته و پشتیبانی‌تان از ایشان دریغ نکنید و از روحانیت مبارزه پشتیبانی کنید و به دشمنان داخلی و نخاله و منافقین با مشت محکمی بر دهانشان بکوبید اجازه یاوه گوئی ندهید و وحدت را که رمز پیروزی است حفظ کنید که اسلام با وحدت مسلمین نیرومند می شود.

پدر و مادر، برادر و خواهرم و همسرم در این جا وقت آن رسیده که تعارف را کنار بگذاریم و چند وصیتی که با شما دارم به عرضتان برسانم. امیدوارم که به یک یک آنها عمل شود 1- اگر به فیض شهادت نائل شدم برایم گریه نکنید چون این بنده کوچک خدا به بزرگترین آرزویش رسیده است 2- در صورتی که جسدم به دستتان رسید آن‌را نزدیک قبر برادر شهیدم و در صورت ممکن پایین او دفن کنید هر چند که برادرم آقا مصطفی از من دو سال کوچک‌تر بود ولی در معنویت سمت استادی همین است.

انتهای پیام/