مهاجری از عراق

شهید «عامر امین‌احمد» اولین روز بهار ۱۳۴۶ در خانقین عراق دیده گشود. سال ۱۳۵۳ ایران را برای ادامه زندگی انتخاب کردند. با پیروزی انقلاب و شروع جنگ، عامر که از بسیجیان فعال روستای خود بود، داوطلبانه به مرز‌های مبارزه و دفاع از اسلام شتافت. سرانجام در مریوان و منطقه شیخ لطیف در سال ۱۳۶۴ به آرزویی که در نماز‌ها و در مناجات شبانه‌اش از خدا می‌خواست رسید.

کد خبر: ۵۵۸۲۱۸

دوشنبه - ۱۰ مهر ۱۴۰۲ / 1402 10 July

به گزارش نوید شاهد سمنان، اولین روز بهار ۱۳۴۶ در خانقین عراق در آغوش گرم مادر و چشمان بارانی پدر از فرط شادی، دیده گشود. شش سال بیشتر نداشت که برای همیشه مهربان مادرش با او خداحافظی کرد. آن روز‌ها طعم تلخ تنهایی نیز بر رنج‌های دیگر پدرش امین‌محمد و عامر اضافه شده بود. «شهید عامر امین‌احمد» و پدرش سال ۱۳۵۳ ایران را برای ادامه زندگی انتخاب کردند. به قصرشیرین آمدند و از آنجا به کرمانشاه و سپس به دامغان مهاجرت کردند.

آرزوی شهادت در مناجات شبانه

روستای مهماندوست دامغان را برای زندگی انتخاب کردند. پدر عامر به استخدام شرکت ذوب‌آهن درآمد. چهار سال می‌گذشت که عامر و پدر لحظات سخت و سایه سنگین تنهایی را به دوش می‌کشیدند. سال ۱۳۵۸ خانم فلاحتی سایه مهربانی‌اش را بر خانه سرد و غمگین آن‌ها گستراند تا عامر بار دیگر طعم شیرین محبت را تجربه کند. تحصیلات دوره ابتدایی و راهنمایی را در همان روستا به پایان رساند و به علت مهاجرت به ایران و دورماندن از سال‌های درس و مدرسه به درس خواندن تا مرحله سیکل قناعت کرد و ترک تحصیل نمود. با پیروزی انقلاب و شروع جنگ، عامر که از بسیجیان فعال روستای خود بود، داوطلبانه به مرز‌های مبارزه و دفاع از اسلام شتافت.

سه مرحله در جنگ حضور یافت در مرحله آخر در مریوان و منطقه شیخ لطیف در بیست و هفتم مهرماه ۱۳۶۴ بر اثر اصابت ترکش گلوله توپ به آرزویی که در نماز‌ها و در مناجات شبانه‌اش از خدا می‌خواست رسید. پیکر پاکش را در همان شهر مریوان به خاک سپردند.

انتهای متن/