فرازی از وصیت‌نامه شهید «محمود اصغریان»؛

مسئولیت و وظیفه ما نگهداری از جمهوری اسلامی است

شهید «محمود اصغریان» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «مسئولیت و وظیفه ما در این مقطع از زمان روشن است و آن هم نگهداری از جمهوری اسلامی است ...»

کد خبر: ۵۵۷۹۸۸

دوشنبه - ۰۳ مهر ۱۴۰۲ / 1402 03 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «محمود اصغریان»، سوم مهر ماه سال ۱۳۲۸، در روستای خاکعلی از توابع شهر آبیک به دنیا آمد، پدرش حسن و مادرش کشور نام داشت، در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت، کارگر بود، سال ۱۳۵۰ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، هفتم تیر ماه سال ۱۳۶۱، در ام‌الرصاص عراق بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید محمود اصغریان:

اما پدرم و مادرم و تو‌ای خواهر مهربانم! پیام من به شما این است. امروز روز جهاد و تلاش است؛ پس بی‌تفاوت به هر مسأله‌ای نباشید. چرا؟ برای اینکه شمعی به مانند نوری در بیابان پُر از ظلمت، جهالت و قدرت نمایی اَبَردزدان و جنایتکاران طلوع کرده و می‌رود که اسلام را در تمام جهان گسترش دهد و ظالم که از ظلمت جهان استفاده می‌کند و خلق محروم جهان و مظلومین دنیا را استعمار کرده، آن‌ها را هر چه بیشتر به بدبختی، فساد، جهالت و ظلم و ستم سوق می‌دهد و خود استفاده‌های بی‌شماری از آن‌ها به نحو احسن می‌بَرَد، می‌خواهد جلوی این نور را بگیرد؛ چرا که دزد در روشنایی نمی‌تواند دزدی کند و باید تاریک باشد.

ولی انقلاب اسلامی ما بر خلاف جهت و منظور این ابردزدان جنایت پیشه و آن هم به منظور گسترش دادن نور محمدی (ص) و عدل اسلامی، در جهان حرکت می‌کند، که این هدف شهیدان است؛ پس، از این رو جهان شرق و غرب، همه و همه برای خاموش کردن این نور الهی که می‌رود جهان را بگیرد، با هم شده و برای از بین بُردن جمهوری اسلامی ایران، تمام نیروهایشان را به کار می‌برند و هر روز توطئه پشت توطئه و جنگ پشت جنگ برای ما می‌آفرینند تا اینکه ما را از پای در آورده و مانعی را از سر راه خود بردارند تا بهتر بتوانند به چپاول خود ادامه دهند و فساد، ظلم، جنایت، تجاوز و قتل و غارت همچنان باقی بماند.

پس مسئولیت و وظیفه ما در این مقطع از زمان روشن است و آن هم نگهداری از جمهوری اسلامی، این خون بهای شهیدان و این نور الهی است. پس باید دین خدا را یاری کرد و باید به پا خیزیم و از خواب غفلت بیرون آئیم که دیگر موقع، چون و چرا نیست که اگر غفلت کنیم همه چیزمان از بین می‌رود.