خاطره‌‌ای از شهید «علیشاه احمدشاهی حکمی»

رفت تا یاری کوچک باشد در خیل لشکران فدایی رهبرش

مادر شهید تعریف می‌کند: «آب را پشت سرش ریختم و رفت تا یاری کوچک باشد در خیل لشکران فدایی رهبرش و جان نثاری برای کشورش باشد.»

کد خبر: ۵۵۷۹۱۵

شنبه - ۰۱ مهر ۱۴۰۲ / 1402 01 July

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «علیشاه احمدشاهی حکمی» يكم مهر ماه 1339، در روستای حكمی از توابع شهرستان ميناب چشم به جهان گشود. پدرش محمد، باغدار بود و مادرش صفيه نام داشت. تا دوم ابتدايی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. يكم مهر ماه 1359، در شلمچه به شهادت رسيد. تاكنون اثری از پيكرش به دست نيامده است.

از زیر قرآن که رد می‌شد بی‌اختیار اشکم سرازیر شد، برگشت و نگاه معصومش را توی چشمانم دوخت. دست‌های بزرگ و مردانه‌اش را روی گونه‌های کشید و اشک‌هایم را پاک کرد و گفت «خودت به رفتنم رضایت دادی، پس چرا گریه میکنی» ، مانده بودم جوابش را چه بدهم. هم دلتنگش می‌شدم و هم نمی‌خواستم اشک‌هایم مانعی برای رفتنش باشد.

زبان در دهان چرخاندم و گفتم علی یارت باشد مادر. آب را پشت سرش ریختم و رفت تا یاری کوچک باشد در خیل لشکران فدایی رهبرش و جان نثاری برای کشورش باشد.

(به نقل از مادر شهید)

انتهای متن/