دست‌نوشته‌‌ به جا مانده از شهید «موسی اجدادزاده»

نامه‌ای از شهید به خانواده‌‌اش

دست‌نوشته این شهید گرانقدر «موسی اجدادزاده» به مناسبت سالگرد شهادت وی، برای علاقه‌مندان منتشر می‌شود. وی در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: «امیدوارم که سلام بنده را که چنین شور و شوقی به سوی شما پرواز می‌کند را با آغوش باز پذیرا باشید و بنده را در گوشه‌ای از قلب خود جای دهی و ...»

کد خبر: ۵۵۷۷۸۹

يکشنبه - ۲۶ شهريور ۱۴۰۲ / 1402 26 June

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «موسی اجدادزاده» هفدهم اسفند ماه 1345، در روستای نورآباد از توابع شهرستان رودان ديده به جهان گشود. پدرش حسين، كشاورز بود و مادرش كنيز نام داشت. تا پايان دوره راهنمايی درس خواند. به عنوان پاسدار وظيفه در جبهه حضور يافت. بيست‌وهفتم شهريور 1365، در خور عبدالله دزفول بر اثر اصابت تركش به سر، شهيد شد. پيكر او را در روستای قلمان تابعه شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

نامه دست‌نوشته شهید موسی اجدادزاده:

خدمت برادر عزیزم عیسی بی‌نیاز سلام
سلامی گرم و آتشین که حاکی از عشق و وفاداری و محبت نسبت به شماست به حضورت تقدیم عرض می‌دارم و امیدوارم که سلام بنده را که با چنین شور و شوقی به سوی شما پرواز می‌کند را با آغوش باز پذیرا باشید و بنده را در گوشه‌ای از قلب خود جای دهی و امید آن دارم که حالت خوب باشد و همیشه سرحال بوده و در انجام کارها پیش قدم باشید و مانند گل‌های بهاری سر سبز و شکوفه از هم باز کنید باری اگر از راه لطف و مرحمت جویای حال باشید الحمدلله تا کنون خوب هستم و نیمه نفسی باقیست که مانند وجودی بی روح می‌مانم سلامتی که یکی از نعمت‌های الهی است برقرار می‌باشد.

تنها ناراحتی من دوری از شما و اقوام و بالاخره دوری از وطن می‌باشد که آن هم امیدوارم به زودی زود سپری شود تا اینکه بتوانم با فرصتی که پیش می‌آید همدیگر را از نزدیک ملاقات کنیم و خوشحال شویم (آمین یا رب العالمین) برادرجان نامه پر مهر و محبت شما در بهترین ساعات زندگیم به دستم رسید و زیارت گردید برادرجان ما الان حدود 7 روز است که در حال آموزش می‌باشیم و آموزش ما همان طور که گفتم 20 روز یا 30 روز می‌باشد که بعد از این به مرخصی می‌آیم برادرجان آموزش ما خیلی خوب است و الان قایق رانی را یاد گرفته‌ام و امروز ما را به دریا انداختن و شنا کردیم.

برادرجان من برای همه نامه نوشتم اما جواب نامه‌ها را دریافت نکرده‌ام این نامه را در ساعت 9 در روی تخت آسایشگاه دارم می‌نویسم. پدر بزرگوارم حسین بی‌نیاز را خیلی سلام می‌رسانم، مادر مهربانم کنیز اجدادی را سلام می‌رسانم، برادرانم محمد - علی - بهمن را سلام می‌رسانم، خواهرانم مریم و لیلا را سلام می‌رسانم، ملا حسین لایقی را با خانواده سلام می‌رسانم، بختیار نظری را با خانواده سلام می‌رسانم، درویش احمدی و یعقوب احمدی و عنایت اژدهاک را سلام می‌رسانم و همگی اقوام را سلام می‌رسانم.

به امید دیدار.

انتهای متن/