فرازی از وصیت‌نامه شهید «منصور کمالی کلوچانی»

این راهی که می‌روم با افتخار است

شهید «منصور کمالی کلوچانی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «خداوندا، اکنون که توفیقم دادی که در جبهه حضور پیدا کنم خیلی سپاسگزارم، در این راهی که می‌روم اگر زنده بمانم زندگی‌ام با افتخار است.»

کد خبر: ۵۵۷۶۷۳

شنبه - ۱۸ شهريور ۱۴۰۲ / 1402 18 June

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «منصور کمالی کلوچانی» يكم فروردين 1347، در روستای ماشكار تابعه شهرستان بندرعباس به دنيا آمد. پدرش اكبر (فوت1351) كشاورزی می‎‌كرد و مادرش فاطمه نام داشت. تا دوم راهنمايی درس خواند. سپس به فراگيری علوم دينی در حوزه علميه پرداخت. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. هجدهم شهريور 1364، در فاو عراق به شهادت رسيد. پيكر وی مدت‏ها در منطقه بر جا ماند و سال 1378، پس از تفحص در شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد. او را علی نيز می‌ناميدند.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:

این راهی که می‌روم با افتخار است

خداوندا، اکنون که توفیقم دادی که در جبهه حضور پیدا کنم خیلی سپاسگزارم، زیرا با آمدن امثال ماها باعث می‌شود که اسلام از خطرات محفوظ بماند. در این راهی که می‌روم اگر زنده بمانم زندگیم با افتخار است.

قدر این انقلاب را بدانید

قدر این انقلاب را بدانید و به دنبال ابراهیم زمانتان بروید که بهترین امور، اسلام می‌باشد و خدا نکند حرفی برخلاف آن بزنید.