خاطره‌‌ای از شهید «پرویز صالحی جنتی»

اگر ما نرویم پس چه کسی از میهن ما دفاع کند

مادر شهید تعریف می‌کند: «شهید می‌گفت اگر ما برای دفاع از میهن نرویم و دیگران هم نروند پس چه کسی می‌خواهد از میهن ما دفاع کند، آیا ما باید بگذاریم که آمریکا بیاید میهن و ناموس ما را مورد اذیت و آزار قرار دهد.»

کد خبر: ۵۵۷۶۶۹

شنبه - ۱۸ شهريور ۱۴۰۲ / 1402 18 June

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «پرویز صالحی جنتی» يكم بهمن ماه 1343، در روستای دهيری تابعه شهرستان رودان ديده به جهان گشود. پدرش حسن، كشاورز بود و مادرش كنيز نام داشت. تا اول راهنمايی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. هجدهم شهريور 1364، در سيدكان عراق به شهادت رسيد. اثری از پيكرش به دست نيامد.

زمانی که به جبهه رفت خیلی ناراحت بودم، همه مادرها معمولا دل نگران می‌شوند. می‌گفت «مادرجام من از وطن خودم دفاع کنم بهتر است یا اینکه در خانه بشینم» ، مرتب دوستانش به دنبال او می‌آمدند و با آمدن آن‌ها دل نگران می‌شدم. پرویز که ‌می‌دید من ناراحت شده‌ام می‌گفت«مادر ناراحت نشو، اگر ما برای دفاع از میهن نرویم و دیگران هم نروند پس چه کسی می‌خواهد از میهن ما دفاع کند، آیا ما باید بگذاریم که آمریکا بیاید میهن و ناموس ما را مورد اذیت و آزار قرار دهد؟»

اگر بخواهم از اخلاق و رفتارش بگویم، رفتارش بسیار خوب بود. اگر برادرش با خواهرش بد رفتار می‌کرد به برادرش می‌گفت «این دختر است و ما باید با آن‌ها با اخلاق خوب رفتار کنیم نه اینکه آن را بیازاریم» ، او مهربان بود و با همه منش و خوی خوبی داشت.

همیشه وقتی چیزی از او می‌خواستیم با روی باز می‌گفت «من در خدمتم» ، با لب خندان جواب من و پدرش را می‌داد و رفتارش زبانزد خاص و عام بود. وقتی می‌خواست برود گفت «مادر دیگر انتظار مرا نکشید که دیگر برنمی‌گردم، انشاالله که همه شما سلامت باشید.»

(به نقل از مادر شهید)

انتهای متن/