خداوندا، انقلاب ما را از هرگونه لغزشی حفظ کن

شهید «محمدرضا صمدزاده» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: و از مردم خواستار آن هستم که خون شهیدان را زیر پا نگذاشته و هر چه راسخ تر و ثابت قدم‌تر تا به ثمر رسانیدن اهداف این انقلاب الهی که هدف تمام شهیدان است، ایستاده و هیچگونه ذلتی را قبول نکند و از ایزد متعال خواستارم که انقلاب ما را از هرگونه لغزشی و از گزند تمام دشمنان حفظ کند.

کد خبر: ۵۵۷۱۶۳

شنبه - ۱۷ تير ۱۴۰۲ / 1402 17 April

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید «محمدرضا صمدزاده»، بیست و سوم فروردین 1341 در شهرستان زاهدان به دنیا آمد. پدرش جواد، فروشنده بود و مادرش طاهره نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و دوم آبان 1361، در سومار توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سینه، شهید شد. مزار او در بهشت مصطفی زادگاهش قرار دارد.

بسم الله الرحمن الرحيم

پدر و مادر عزیزم و اقوام و آشنایان محترم:

با سلام به تمام کسانی که در راه خدا پیکار نموده و به شهادت رسیده‌اند و با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و مردم شهیدپرور حزب الله، نامه ام را شروع می کنم:

«کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده مپندارید که آنها زنده اند و نزد خدایشان روزی می خورند.»

شهید کسی است که با اراده ی خود و آگاهی کامل در راه هدفش (الله) قدم بردارد و در آن راه کشته شود. از هنگامی که جنگ میان حق و باطل یعنی مردم مسلمان ایران با صدامیان مزدور و کافر شروع گشت، من در پی آن بودم که خود را به جبهه ها رسانده و در راه آزاد ساختن میهن اسلامی و برقراری قوانین خدا با کافران و ضد انسان‌ها به ستیز و جنگ بپردازم، و امروز در جبهه جنگ از روی میل و اراده خود حاضر و خوشحالم که جان ناقابل خود را در راه خدای یکتا از دست داده ام و به خون تمام شهیدان اسلام پاسخ لبیک داده‌ام، و از خدای بزرگ خواستارم که تمام شهیدان این جنگ و انقلاب را با تمام شهیدان صدر اسلام و کربلا محشور گرداند.

و از مردم خواستار آن هستم که خون شهیدان را زیر پا نگذاشته و هر چه راسخ‌تر و ثابت قدم‌تر تا به ثمر رسانیدن اهداف این انقلاب الهی که هدف تمام شهیدان است ایستاده و هیچگونه ذلتی را قبول نکند و از ایزد متعال خواستارم که انقلاب ما را از هرگونه لغزشی و از گزند تمام دشمنان حفظ کند.

از خانواده‌ام (پدر و مادرم) تشکر می کنم که مرا چنان بار آورده و تربیت کرده بودند که در تمام اوقات خون مسلمان بودن در رگ هایم می جوشد و جز به خدا به چیز دیگری نمی اندیشم.

مرا اگر امکانات مساعد می باشد، در زاهدان دفن کنید و برایم هیچ گونه شیون و گریه‌ای نباشد و از گرفتن مجلس عزاداری خودداری کنید.

انتهای پیام/