شهید 7 تیرماه 1360؛

شهید دانش، مهربان و دستگیر مردم بود

در زندگی‌نامه شهید سید محمد کاظم دانش آمده است: او همچنان مهربان و خونگرم به وضعیت مردم جنگ زده پرداخت و در کنار یارانش در حزب جمهوری به مبارزه با آمریکا و ایادی‌اش در ایران پرداخت و فعالیت‌های خود را ادامه داد.

کد خبر: ۵۵۶۸۹۲

دوشنبه - ۱۲ تير ۱۴۰۲ / 1402 12 April

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید سید محمد کاظم دانش ۶ آبان سال ۱۳۱۸ در شهر دزفول دیده به جهان گشود. وی در راستای اهداف انقلاب با تلاش و کوشش فراوان حضور چشم‌گیری داشت و نهایتا در هفتم تیر ماه سال ۱۳۶۰ به همراه شهید بهشتی و ۷۲ تن از یاوران ایشان به درجه عظیم شهادت نائل گشت. در ادامه زندگی‌نامه این شهید والامقام را به گفته یکی از اقوامش می‌خوانید.

در شب سرد پاییزی مقارن با شب دوم رمضان، کودکی پا به عرصه جهان خاکی گذاشت که سر در افلاک داشت و گویی چند روزی مهمان زندگی ما شد. او شهید سید محمد کاظم دانش بود که با وجودش اقوامی را غرق در شادی و سرور کرد و همواره پدر و مادر وی سعی زیادی در بزرگ کردن او داشتند.

به گفته مادرش بدون وضو به او شیر نمی‌دادم و مواظب بودم حتی لقمه‌ای شبه‌ناک نخورد. بالاخره کودک بزرگ شد و به خاطر هوش سرشاری که داشت، در ۶ سالگی با کلاس دوم، مدرسه را آغاز کرد و به سرعت پیش رفت؛ وقتی به ۱۵ سالگی رسید چند سالی در حوزه علمیه دزفول درس خوانده بود و برای ادامه تحصیل به قم مهاجرت کرد.

وی زیر نظر اساتیدی چون حضرت امام خمینی، آیت الله میرداماد و آیت الله بروجردی، علوم دینی را فرا گرفت تا در سال ۱۳۴۲ که مصادف با جریان انقلاب امام در فیضیه بود، وارد جریانات سیاسی شدند. حضور گسترده ایشان در صحنه‌های انقلاب و همراهی او با حضرت امام خمینی بسیار چشم‌‌گیر بود.

این شهید عزیز در نوروز ۱۳۴۳ ازدواج کرد و با سعی ایشان همسرشان نیز به انقلاب پیوست. از آن وقت به بعد این دو با هم به کمک بچه‌های انقلابی شتافتند.

خانه آنها ملجاء و پناه مبارزان بود؛ تا اینکه اولین جرقه‌های انقلاب زده شد و روند انقلاب رنگ بیشتری به خود گرفت. پس این شهید عزیز به شوش و دزفول هجرت کرد و تا پایان مبارزه و پیروزی انقلاب به شدت کوشش نمود.

بعد از پیروزی، رئیس کمیته انقلاب اسلامی شوش گردید و بعد از آن به امامت جمعه شوش برگزیده شد. سپس به نمایندگی مردم شوش و اندیمشک در مجلس شورای اسلامی شروع به کار کرد. او همچنان مهربان و خونگرم به وضعیت مردم جنگ زده پرداخت و در کنار یارانش در حزب جمهوری به مبارزه با آمریکا و ایادی‌اش در ایران فعالیت‌های خود را ادامه داد. وی سرانجام مزد خویش را از خدای متعال گرفت و در هفتم تیر ماه سال ۱۳۶۰ به همراه شهید بهشتی و ۷۲ تن از یاوران ایشان شربت شیرین شهادت را نوشید.