نگاهی به حیات طیبه شهید انگوران؛

رستگاری در ساعت 10 شب

شهید«حسن انگوران» از شهدای ترور است. از او روایت شده است:«او در کنار سایر دوستان و هم‌‎رزمانش شمع وجود خود را برای پیشبرد اهداف علیه انقلاب می‌سوزاند تا این که سرانجام در تاریخ هفدهم اردیبهشت ۱۳۶۳، ساعت ۱۰ شب در یک درگیری با منافقین به درجه رفیع شهادت رسید.»

کد خبر: ۵۵۶۶۴۶

سه‌شنبه - ۰۶ تير ۱۴۰۲ / 1402 06 April

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید «حسن انگوران»، نهم خرداد ۱۳۴۰، در خانواده‌ای مذهبی و متدین در روستای انگوران چالوس دیده به جهان گشود. دوران کودکی و همچنان دوران تحصیلات ابتدایی را در همان روستا گذراند و علاوه بر تحصیل به کار کشاورزی هم مشغول بود و به پدرش در امرار معاش زندگی کمک می‌کرد و سپس دوره راهنمایی را در مدرسه‌ای در طالقان به پایان رسانید و سال اول نظری برای ادامه تحصیل به کرج عزیمت کرد و تا کلاس سوم دبیرستان را در دبیرستان شهدای انقلاب مشغول تحصیل شد. با تمام وجود به امام و انقلاب عشق می‌ورزید و به مطالعه کتاب و نشریات علاقه وافری داشت و هیچ‌گاه از مطالعه خسته نمی‌شد.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی وجودش از عشق به امام مملو بود و همین عشق و علاقه شدید او را به عضویت در کمیته انقلاب کشاند و به عنوان پاسدار رسمی کمیته مشغول خدمت شد. در پی شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران او در کنار سایر دوستان و هم‌‎رزمانش شمع وجود خود را برای پیشبرد اهداف علیه انقلاب می‌سوزاند تا این که سرانجام در تاریخ هفدهم اردیبهشت ۱۳۶۳، ساعت ۱۰ شب در یک درگیری با منافقین به درجه رفیع شهادت نائل شد و پیکر مطهرش در روستای زادگاهش به خاک سپرده شد.

خانواده این شهید در خصوص فعالیت‌های مهم عبادی و معنوی وی بیان می‌کنند: «از دوران کودکی با نماز و قرآن آشنا شد و به فرامین قرآن گوش جان می‌سپرد. به نماز جمعه هم احترام می‌گذاشت و مردم را تشویق به شرکت در نماز جمعه می‌کرد.»
همچنین در مورد فعالیت‌های مهم سیاسی و اجتماعی و ویژگی‌های شخصیتی این شهید نیز اظهار داشتند: «قبل از انقلاب هم‌پا و دوشادوش امت ایران به مخالفت با رژیم منحوس پهلوی می‌پرداخت و تا سرنگونی این رژیم ۲۵۰۰ ساله از پای ننشست. در رشته ورزش فعالیت می‌کرد و عضو فعال و اصلی انجمن اسلامی و کتابخانه محل زندگی خود بود. او همچنین بسیار خوش اخلاق و مهربان و با گذشت بود و همیشه از حرف‌های بزرگان استفاده می‌جست و به آن‌ها عمل می‌کرد و با پدر و مادرش بسیار با عطوفت برخورد می‌کرد. بسیار آرام، صبور و دلسوز بود.»
والدین شهید نیز می‌گویند: «از بچگی حالات عجیبی در وجود شهید نهفته بود مثل این که می‌دانست متعلق به این دنیای خاکی نیست.»

انتهای پیام/