وصیت‌نامه شهید «سیدجواد حسینی»

پاسداری منصب انبیاء و اولیا است

شهید حسینی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «شما ای رزمندگان اسلام و برادران پاسدار! به فرموده امام عزيزمان حق پاسداری را ادا كنيد. پاسداری منصب انبياء و اولياء عظام است پس شما كه افتخار چنين مقامی را پيدا كرده‌ايد همان‌گونه كه قرآن می‌فرمايد: "اشداء علی الكفار رحماء بينهم" باشيد.»

کد خبر: ۵۵۶۵۹۴

دوشنبه - ۰۵ تير ۱۴۰۲ / 1402 05 April

نوید شاهد: شهید «سیدجواد حسینی» فرزند «سید غلام‌عباس» 7 بهمن‌ماه 1335 در مشهد دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 5 تیرماه 1360 در منطقه عملیاتی دارخوئین به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید را به بهانه سالگرد شهادتش می‌خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحيم

وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَٰكِنْ لَا تَشْعُرُونَ(سوره بقره آيه 154) و آن كسی كه در راه خدا كشته شده مرده مپنداريد بلكه او زنده ابديست ولكن همه شما اين حقيقت را نخواهيد يافت.

«اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد رسول‌الله و اشهد ان اميرالمومنين علی ولی‌الله» (شهادت می‌دهم به وحدانيت رب العالمين كه همه هستی در حيطه قدرت اوست و جز او خدايی نيست. شهادت می‌دهم كه حضرت محمدبن‌عبدالله(ص) بنده و فرستاده اوست. شهادت می‌دهم كه اميرالمومنين و يازده فرزندش حجت خدا و خليفه‌الله می‌باشد.)

نمی‌دانم آخر چه خواهد شد؛ اين بار به لقای دوست كه خداوند عالم است خواهم رسيد يا نه؟

حمد و سپاس خدايی را كه روز را به شب و شب را مايه سكون و آرامش قرار داد. سپاس و ستايش خدای را كه بر ما منت گذاشت زمانی كه ظلمت و سكوت همه جا را فرا گرفته بود و می‌رفت تا اسلام از بين برود؛ رهبری از سلاله حسين(ع) به ما عطا فرمود كه با كلام آتشين خود شور به جان ظالمين افكند و ما خفتگان را بيدار نمود.

همان‌طور كه خداوند در قرآن كريم می‌فرمايد: «به كشته‌شدگان در راه او مرده نگوييد آنان زنده ابدی هستند» و حال كه امت حزب‌الله و شهيدپرورمان به ندای «هل من ناصر ينصرنی» حسين زمانمان امام امت، خمينی بت‌شكن لبيک گفته‌اند و می‌روند تا با ريشه‌كن كردن رژيم بعث، راه‌گشای قدس عزيز شوند و مسجد‌الاقصی جايی كه محل عروج انسانيت به عرش است را از چنگال صهيونيست‌ها رها كنند. خدای را شكر می‌كنم كه به اين بنده حقير هم منت گذاشته و كمک كرده تا بتوانم قطره‌ای از اين دريای مواج و خروشان باشم. چندی نخواهد گذشت كه موج اين دريا كاخ ظالمين را در بر گرفته و در قعر خود غرق نمايد و پرچم پر افتخار «لا اله الا الله» در سراسر گيتی به اهتزاز در آيد چون ما از حضرت حسين بن علی(ع) سرور آزادگان آموخته‌ايم كه فرمود: دین محمد(ص) استقامت پيدا نمی‌كند مگر به كشته شدن من، پس ای شمشيرها مرا بگيريد. ما نيز راهمان همان راهی است كه خداوند توسط انبياء و ائمه اطهار (ع) برای ما مشخص كرده است. يک جان سهل است كاش هزار جان داشتيم در راه خداوند و انقلاب و رهبرم فدا می‌كردم كه يک جان ارزشی ندارد.

ای امت حزب‌الله و شهيدپرور! پیروزی كنون به خاطر ايمان قوی، اطاعت از رهبری و وحدت كلمه بوده است پس از اين به بعد هم بايد با ايمان قوی‌‌تر، وحدت بيشتر و نصب‌العين قرار دادن سخنان امام امت، اين زبان علی(ع) در كام و يد بيضا در دست ثمره خون شهدا كه انقلاب اسلامی است به دست صاحبش حضرت مهدی ارواحنا له الفدا لمقدم شريف بسپاريد. شما ای رزمندگان اسلام و برادران پاسدار! به فرموده امام عزيزمان حق پاسداری را ادا كنيد. پاسداری منصب انبياء و اولياء عظام است پس شما كه افتخار چنين مقامی را پيدا كرده‌ايد همان‌گونه كه قرآن می‌فرمايد: «اشداء علي الكفار رحماء بينهم» باشيد كه چنين نيز بوده‌ايد. بر دشمنان خدا سختگير و با دوستان خدا مهربان باشيد كه ايمان چيزی جز دوست داشتن به خاطر خدا و دشمن داشتن به خاطر خدا نيست.

پدر و مادر مهربانم! نمی‌دانم با چه زبانی عذرخواهی كنم. شما زحمات بسياری برايم كشيده‌ايد و من يک ذره آن را نتوانسته‌ام جبران كنم. از شما معذرت می‌خواهم و بايد مرا ببخشيد. اگر سعادت نصيب اين بنده گناهكار شد و شهيد شدم ناراحت نباشيد و بی‌صبری نكنيد زيرا كه ما از خداييم و به سوی او باز می‌گرديم (انا لله و انا اليه راجعون) و خداوند دوست دارد صابران را.

برايم طلب آمرزش و مغفرت كنيد. از همه افرادی كه زحمت به آنها داده‌ام يا اگر كسی آزاری از من ديده است عذرخواهی می‌كنم و اميدوارم مرا ببخشيد.

ای خوشا با فرق خونين در لقای يار رفتن             سر جدا، پيكر جدا، در محفل دلداررفتن

از همه التماس دعا دارم. به اميد رحمت و مغفرت الهی.

سيدجواد حسينی