وصیت شهيد عليرضا رضوی «1»

شهید از دست نمی‌رود، به دست می‌آيد

شهيد «عليرضا رضوی» در وصیت خود می‌نویسد: «ارشادها و راهنمایی‌هايی که از طرف دوستان شهيدم به بنده می‌رسد حاکی از زنده بودن شهيدان است. اميدوارم که همه‌ی اعضاء خانواده گوش به فرمان امام و قائم مقام رهبری داشته باشند و ...» متن کامل وصیت اول این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۵۶۲۷۰

سه‌شنبه - ۳۰ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 30 March

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «عليرضا رضوی» دهم اردیبهشت سال 1343 در صفاشهر شهرستان آباده ديده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد پس از گذراندن دوران ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان موفق به اخذ دیپلم شد. او با شرکت در کنکور سراسری در دانشگاه پذیرفته شد و تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی گذراند. با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه رفت و سرانجام 28 خرداد سال 1367 در عملیات بیت‌المقدس 7 در منطقه شلمچه به شهادت رسید.

متن وصیت:

بسم الله الرحمن الرحيم فَاستَقِم كَما أُمِرتَ وَمَن تابَ مَعَكَ وَلا تَطغَوا ۚ إِنَّهُ بِما تَعمَلونَ بَصيرٌ. پدر و مادر عزيز سلام عليکم. خانواده محترم برادران و خواهر عزيز اميد است که حالتان خوب باشد تنها مسئله‌ای که الان به ذهنم می‌رسد مسئله شهادت است اميد است که پس از من صبر حضرت زينب (س) داشته باشيد و بدانيد که شهيد به دست می‌آيد نه از دست می‌رود و بنده مطمئنم که شهيد زنده است.

اين مسئله را بارها و بارها در زندگی خود مشاهده کرده‌ام. ارشادها و راهنمایی‌هايی که از طرف دوستان شهيدم به بنده می‌رسد حاکی از زنده بودن شهيدان است. اميدوارم که همه‌ی اعضاء خانواده گوش به فرمان امام و قائم مقام رهبری داشته باشند و لحظه‌ای از توجه به خدا غافل نباشند.

وصيت نامه بنده چند کلام و آن چند جمله‌ای است که با برادر شهيدم محمدرضا حيدری نوشتم. شما عزيزان را به خداوند بزرگ می‌سپارم و اميد سرافرازی و پيروزی از اين امتحان خداوند را برای شما دارم جبهه را خالی نکنيد. خدايا خدايا تا انقلاب مهدی حتی کنار مهدی خمينی را نگهدار. 20 خرداد سال 1366. والسلام.

انتهای متن/