زندگینامه شهید «صیدعباس احمدپور»؛

شهیدی که برای معامله با خدا همه چیز خود را فدا کرد

شهید والامقام «صیدعباس احمدپور» مأموریت بزرگ الهی را که به عهده گرفته بود با تمام وجود درک می‌كرد. او با خدا معامله کرد و از همه چیز خود گذشت و بر روی عقیده ی مذهبی‌اش جان شيرين خود را برای مکتبش در طبق اخلاص گذاشت.

کد خبر: ۵۵۶۱۸۶

يکشنبه - ۲۸ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 28 March

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید صیدعباس احمدپور بیستم بهمن ماه ۱۳۳۶، در خانواده‌ای کشاورز و مذهبی در روستای افرینه از توابع بخش معمولان شهرستان پلدختر لرستان چشم به جهان گشود، هنوز چهل روز از تولدش نگذشته بود که مادرش چشم از جهان فروبست و بعد از آن توسط مادربزرگ و دائی‌اش در منزل پدرش بزرگ شد.

وقتی به سن بلوغ رسید آنچنان از همان کوچکی غیرتمند بود که خودش به کار کشاورزی مشغول گردید. امرار معاش برای خانواده‌اش می‌نمود و خرج زندگیشان را تأمین می‌کرد و در 18 سالگی برای گذراندن دوران خدمت ضرورت به سنندج مرکز استان کردستان اعزام شد و خدمت سربازی را به پایان رساند.

مدتی پس از پيروزی انقلاب مردم روستا به او اعتماد كرده و به عنوان شورای اسلامی روستای افرینه انتخاب شد. عشق وافر او به حضرت امام (ره) باعث شد تا در سال 63 به عنوان نیروی بسیجی به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام و مدت 19 ماه به عنوان بسیج خدمت کرد. بلافاصله بعد از آن به عضويت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.

با توجه به عقیده راسخش به انقلاب اسلامي و تفکر اسلامی‌اش و با عنایت به اینکه ایشان بسیار روحیه انقلابی و مذهبی داشت شیفته و دلباخته انقلاب و مکتبش بود و در تمام زندگیش حتی لحظه‌ای از یاد خدا غافل نماند.
وی در تمام دوران زندگیش همیشه شخصی خیر و با خدا و بسیار مومن و معتقد به مذهب و مکتبش بود و چون بسیار به رهبر و انقلاب عظيم اسلامی و این مکتب الهی علاقه داشت با روحیه‌ای سرشار از ایمان به خدا در طول عمر و خدمتش مشغول فعالیت و خدمت رسانی به مردم بود.
هیچ گاه مناطق عملياتی را ترک نمی‌کرد، همیشه در منطقه عملیات بود و دوست نداشت در پشت جبهه خدمت نماید. همیشه این سخن که «ما باید خادم این مملکت باشیم» ورد زبانش بود و می گفت کسی که نماز می خواند باید سلام نماز را نیز بدهد وگرنه نمازش باطل است و کامل نیست.

او می خواست به ما بفهماند مأموریتی که خداوند به ما محول کرده است اگر به انجام نرسانیم در روز قیامت مسئول خواهیم بود.
همیشه می گفت؛ این انقلاب نعمتی بزرگ و حاصل خون شهدای گرانقدر اسلامی است. این نعمت حاصل زحمات چند ساله عمر عزیز امام و رهبر کبیر انقلاب الهی است، نباید به آسانی از آن گذشت تذکر می داد و مي گفت: شماها ادعا می کنید که اگر روز عاشورا حاضر بودیم چه می کردیم حال وقت آن رسیده است که فرزند حسین، خمینی بت شکن را همراهی کنید و دین خود را نسبت به این انقلاب و رهبر عظیم ادا کنید.
ایشان خود واقعاً این مأموریت بزرگ الهی را که بعهده گرفته بود با تمام وجود درك مي كرد. او با خدا معامله کرد و از همه چیز گذشت و بر روی عقیده ی مذهبی اش جان شيرين خود را براي مکتبش در طبق اخلاص گذاشت و با ایثارگری فراوان بعد از اینکه به دشمنان اسلام فهماند مسلمان واقعی کسیت و ایثار چیست و بعد از آنکه با خدمات بی نظیرش درخت اسلام را آبیاری نمود و در زمانی که به وجودش نیاز بود حق را ادا کرد تا سرانجام در حین درگیری و مبارزه با منافقین کوردل بعد از عملیاتهای فراوان در بیست و هفتم خرداد سال 67 در منطقه قمیش كردستان به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

انتهای پیام/