چگونگی حضور در گُردان حمزه

همرزم شهید «محمد نقاش» می‌گوید: به طرف ایشان رفتم گفتم بیا برویم اما در جواب گفت من نمی‌آیم من با تعجب گفتم: «همه‌ی گردان‌ها تسویه حساب نمودند شما کجا می‌خواهید بمانید؟ بیا برویم بعد از ماه رمضان برمی‌گردیم.» باز پاسخ منفی داد و گفت: قرار است از کسانی که می‌مانند یک گردان به نام گردان حمزه تشکیل دهند و من به آن جا می‌روم.

کد خبر: ۵۵۶۱۶۹

يکشنبه - ۲۸ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 28 March

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید محمد نقاش بیست و پنجم دی ماه ۱۳۴۰، در شهرستان بهشهر به دنیا آمد. پدرش علی جان و مادرش صفورا نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. ازدواج کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم خرداد ۱۳۶۳، در پاسگاه زید بر اثر اصابت تیر مستقیم به سینه، شهید شد. مزار او در گلزار بهشت فاطمه بهشهر زادگاهش واقع است.

چگونگی تشکیل گردان حمزه

سید عسکری رضوی همرزم شهید گفت: مدت‌ها بود که او را ندیده بودم شاید حدود ۷ سال بعد از انقلاب شده بود! روزی هنگام عزیمت به جبهه ایشان را پای مینی بوس مشاهده کردم و دیدم با حالتی متواضعانه درخواستی دارد، به من که داخل مینی بوس بودم گفت: «من می‌توانم در جمع شما در جبهه باشم؟» بچه‌ها ایشان را با آغوش باز پذیرفتند و ما ۶ نفر شدیم ۷ نفر! حدود سه ماه که در جبهه جنوب بودیم چند روزی مانده بود به ماه رمضان اعلام کردند که نیرو‌ها می‌توانند به شهرستان‌های خود بازگردند. ایشان این زمان به شهر برای نظافت رفته بود اما ما شش نفر خودمان را آماده کرده بودیم و کیف‌هایمان را بستیم و منتظر ایشان ماندیم تا این که ایشان آمد و بچه‌ها منتظر آماده شدن ایشان بودند اما او سرگرم پهن نمودن لباس‌هایش بود من به طرف ایشان رفتم گفتم بیا برویم، در جواب گفت من نمی‌آیم من با تعجب گفتم: «همه‌ی گردان‌ها تسویه حساب نمودند، شما کجا می‌خواهید بمانید؟ بیا برویم بعد از ماه رمضان برمی‌گردیم.» باز پاسخ منفی داد و گفت: «قرار است از کسانی که می‌مانند یک گردان به نام گردان حمزه تشکیل دهند و من به آن جا می‌روم.»

آخرین خداحافظی

بچه‌های دیگر هم آمدند اصرار کردند، ایشان نپذیرفت نهایتاً به تنهایی نزد ایشان رفتم و گفتم: شما امتحان آئین‌نامه داری، ماه رمضان هم هست با هم به شهرستان می‌رویم، روزه می‌گیریم شما هم گواهی‌نامه رانندگی را می‌گیرید و با هم برمی‌گردیم، اما ایشان با حالتی که به نظر می‌رسید اشک در چشمانش جمع شده است گفت: «عسکری! من نمی‌آیم.» این خداحافظی، از او آخرین خداحافظی بود و او به آرزویش رسید و چند روز بعد به مقام شهادت نائل آمد.

انتهای پیام/