خاطرات/ روضه مصيبت اباعبدالله الحسين (ع)

«بارها شاهد بودم، سعید پول توجیبی خود را به روضه خوان حرم مطهر حضرت محمد بن موسی الکاظم (ع) دزفول می‌داد و خودش پای روضه مصيبت اباعبدالله الحسين (ع) می‌نشست و گریه می‌کرد…» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان دوستانش در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۵۵۷۴۳

شنبه - ۲۰ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 20 March

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید سعید سعاده در بيست و هشتم تير ماه 1348، در شهرستان دزفول چشم به جهان گشود. پدرش موسي، كمك بهيار بود و مادرش مهين نام داشت. دانش آموز اول متوسطه بود. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. چهارم دي ماه 1365، در جزيره سهيل بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد.

متن خاطره شهید سعید سعاده:

در عملیات خیبر شیمیایی شد، اما بلافاصله بعد از مداوا برگشت به منطقه و می‌گفت: «افتخار من و عشق من جبهه است. من  باید در این نبرد سهمی داشته باشم. من توی خونه بمون نیستم!»

شهید سعید علاقه عجیبی به ذکر مصیبت ابا عبدالله (ع) داشت. در وصیت نامه اش نوشت:«سلام مرا به امام حسين(ع) برسانيد و بگویيد كه مدتها در انتظارت نشسته بودم، ولي چه فايده كه سعادت آنچناني نداشتم»

بارها شاهد بودم، ایشان پول توجیبی خود را به روضه خوان حرم مطهر حضرت محمد بن موسی الکاظم (ع) دزفول می‌داد و خودش پای روضه اش می‌نشست و گریه می‌کرد…

آخرین تقاضایش در وصیتی که به یادگار گذاشت این بود:«اگر كسي مي بايستي پولي به من بدهد، در روزهاي پنجشنبه آنها را به چند نفر بدهد و برايم مصيبت اباعبدالله الحسين (ع) بخوانند، چون در مدت كوتاه زندگي ام از اين مصيبت خوشم مي آمد.»